Virtuoos, niet origineel

Wild Tales is grappig, maar ook weer niet zo grappig als de makers zelf lijken te denken. De Argentijnse regisseur Damián Szifrón (1975) viel op tijdens het festival van Cannes met zijn tweede film: een verzameling uitzinnige wraakverhalen die allemaal hetzelfde schema volgen: frustratie- frustratie-frustratie-explosie. De film zet zijn sterkste troef meteen in aan het begin: een briljante sequentie in een vliegtuig waarvan alle inzittenden ontdekken dat ze iets te maken hebben met een afgewezen auteur en minnaar uit het verleden, die hardhandig zijn gram haalt. Maar de film herhaalt zichzelf te veel, van echte variaties op een thema is geen sprake. Deze omnibusfilm had óf korter moeten zijn, óf er had nog een verhaaltje bij gemoeten.