Google wil in de toekomst kanker gaan opsporen. Hoe realistisch is dat?

Nano-deeltjes in je lichaam plaatsen om zo op tijd kankercellen op te sporen. Dit idee komt niet van een wetenschappelijk instituut, maar van Google. De internetgigant werkt met zijn speciale projectgroep ‘Google X’ aan een methode om al heel vroeg kanker of hartziekte op te sporen. Maar is dit echt realistisch en veilig? Of vooral futuristisch?

Foto AP / Marcio Jose Sanchez

Nanodeeltjes in je lichaam plaatsen om zo op tijd kankercellen op te sporen. Dit idee komt niet van een wetenschappelijk instituut, maar van Google. De internetgigant werkt met zijn speciale projectgroep ‘Google X’ aan een methode om al heel vroeg kanker of hartziekte op te sporen. Maar is dit echt realistisch en veilig? Of vooral futuristisch?

Google staat er om bekend graag bijzondere, aparte experimenten uit te voeren. Zaken die niet dezelfde maand nog de verkoop in gaan of gratis te gebruiken zijn. Dingen waarmee het bedrijf op lange termijn hele massa’s hoopt te beïnvloeden. Zo zijn ze al een aantal jaar bezig met Google Glass, een bril die een klein scherm bevat en je laat communieren met alle applicaties.

Zo werkt Google Glass:

Maar, wat willen ze nu precies?

Medische zaken. Dat is een gebied waar Google tot voor kort vrij weinig van afwist. Het bedrijf probeert weliswaar, net als Apple, meer medische gegevens te registeren (het bracht eerder deze week daar een app voor uit). Maar technologie om kanker op te sporen is toch wel van een andere orde.

In het kort hoopt Google met de technologie die nu in ontwikkeling is kanker en hartziektes op te sporen, voordat ze een mensenleven in gevaar kunnen brengen. Deze week houdt The Wall Street Journal een conferentie over technologie, waar ook Andrew Conrad (chef Life Sciences binnen Google X) aanwezig was. Daar vertelde hij over de technologie. Hij legt het idee als volgt uit.

“Als een arts nu onderzoek doet, moet hij als het ware over een stad heen vliegen in de hoop signalen van zieke cellen op te vangen. Dat werkt onhandig. Wij willen geen helikopters laten vliegen, maar ‘mensen’ (in dit geval dus robots) laten rondlopen ín de stad, die daardoor veel beter kunnen signaleren wat er gebeurt en daarover rapporteren.”

Is het ook realistisch?

Daar bestaat, zeker in de wetenschap, twijfel over. Wetenschapsredacteur Sander Voormolen legt uit hoe de nano-bots zouden moeten werken.

“De nano-robots bevatten magnetische deeltjes. Deze zijn makkelijk te detecteren en ook relatief eenvoudig met behulp van magneetvelden te sturen. Een arts kan vervolgens deze magnetische deeltjes oproepen en gegevens uitlezen.”

Of het echt werkt, is vraag twee.

“Maar het is nog de vraag hoe veilig de technologie is als die wordt toegepast op het menselijk lichaam. De deeltjes zullen immers moeten worden ingespoten in de bloedbaan, en dan bestaat de kans dat het immuunsysteem ze ziet als lichaamsvreemd.

Zo zullen witte bloedcellen de deeltjes snel opruimen, waardoor ze mogelijk niet lang genoeg in het lichaam blijven om diagnostische functies te vervullen. Ook moet worden uitgesloten dat de nanodeeltjes giftig zijn en dat zij zich in lichaamscellen ophopen.”

Verder zijn er vragen te stellen over de manier waarop Google dit brengt.

“Overigens schetst Google wel een heel positief plaatje van de technologie. Het bedrijf stelt dat met deze magnetische nano-deeltjes ziekte gediagnosticeerd kan worden “voordat het een probleem is”. Dat is nog maar de vraag, want alle diagnoses van ziekte zijn erop gebaseerd dat er iets misgaat in het lichaam.”

Met andere woorden.

“Tumoren in het lichaam opsporen met behulp van magnetische nanodeeltjes klinkt heel futuristisch. Wereldwijd werken verschillende wetenschapsgroepen al enkele jaren aan de ontwikkeling van deze technologie, maar een veilige en praktische toepassing is waarschijnlijk nog ver weg.”

Het privacy-aspect

Daarnaast staan er nog een hoop vragen open rond privacy. Van Google is bekend dat het alle informatie die ze verzamelen gebruiken om advertenties te verkopen. Dat gaan ze hier niet doen. Volgens Andrew Conrad wil Google de techniek gaan licenseren aan andere bedrijven. Maar, in vijf jaar (dan is de techniek volgens de WSJ klaar) kan veel veranderen - dus of onze medische gegevens echt veilig zijn valt nog te bezien.