Dit is een artikel uit het NRC-archief

Cultuur

Hoezo Nederlanders ingetogen? Zwarte Piet maakt ons hysterisch

Illustratie Jenna Arts

Iraniërs uiten hun emoties sneller dan Nederlanders, dacht nrc.next-redacteur Maral Noshad Sharifi. Tot het over de schmink van Zwarte Piet gaat. „Half Nederland komt dan schaamteloos uit voor z’n borderlinestoornis.”

In het gereformeerde dorpje waar ik opgroeide, woonde ook een ander Iraans gezin. Op een nacht kwam de zeventienjarige zoon thuis van uitgaan. Hij had heftige hoofdpijn. Zijn moeder belde de ambulance, maar tegen de tijd dat die ons weggestopte dorpje bereikte, was het te laat. De jongen bleek een hersenvliesontsteking te hebben. Binnen enkele uren was hij dood.

Drie dagen later zat ik in hun woonkamer tussen zijn Hollandse dorpsvrienden te rouwen. Als kind wilde ik het leven van een Nederlands gezin leiden. Iraanse eigenaardigheden verborg ik zo veel mogelijk voor Nederlanders. Die dag kon dat niet. De familie van het gezin was overgevlogen uit Canada. Iraniërs sprongen gillend de huiskamer binnen. ‘Waarom?! Waarom?!’ schreeuwden ze. De ogen van mijn Hollandse dorpsgenoten werden groot. Van binnen schreeuwde ik met de Iraniërs mee. Van buiten zat ik snikkend met mijn armen over elkaar op een stoel.

Die huilende vrouwen waren nog niets, zei mijn moeder later. Zij was als kind in Iran wel eens naar een uitzonderlijke rouwbijeenkomst geweest, waar vrouwen van woede en verdriet het haar uit hun hoofd trokken en het om hun polsen wonden.

Ik heb mijzelf in de tussentijd zo aangepast dat ik nooit schreeuwend een ruimte kan binnenlopen, behalve misschien als ik heel dronken ben. Of het nou om verdriet of vreugde gaat, in Nederland uiten we onze emoties, in nuchtere staat, vaak heel gecontroleerd en binnen de lijntjes. Ik heb vrienden van wie de ouders ineens gingen scheiden, zonder dat de kinderen ook maar iets doorhadden. Mensen die iets vervelends hebben meegemaakt, zeggen vaak dat het hen ‘niet echt boeit’ en dat het ‘wel meevalt’ – ook als hun ogen iets anders zeggen.

Lees het volledige opiniestuk in het betaald archief van NRC Media