Dit is een artikel uit het NRC-archief
Bekijk hele krant

Cultuur

Een thriller vol culinaire liederlijkheid

Een goede thriller mag vele sensaties opwekken, maar hilariteit en honger zijn bepaald zeldzaam. The Art of Killing Well is dan ook een ongebruikelijke detective. Het boek speelt zich af gedurende een bloedheet weekeinde in 1895 in het Toscaanse kasteel van de fictieve Barone di Roccapendente. De onwillige held is de allerminst fictieve Pellegrino Artusi, koopman en schrijver van het in 1891 verschenen kookboek De wetenschap in de keuken en de kunst om goed te eten, nog altijd het fundament van de Italiaanse keuken.

De sympathieke grijsaard Artusi brengt, vergezeld door zijn moddervette katten Bianchino en Sibillone – aan wie de historische Artusi indertijd zijn kookboek opdroeg – op uitnodiging van de baron een bezoek aan kasteel Roccapendente. De gunstige indruk die Artusi vanwege de tonijnpastei van kokkin Parisina aanvankelijk van het landgoed heeft, wordt snel tenietgedaan door de bloedstollende gil die Signorina Barbarici zaterdagochtend slaakt als zij de butler ontzield aantreft. Wat volgt is een zowel erg geestige als spannende parodie op het recept van Agatha Christie: een verzameling onuitstaanbare adellijke nietsnutten wordt door de autoriteiten gedwongen om op de plaats delict te blijven totdat de dader in hun midden is gevonden.

De socialistische inspecteur Artistico kwijt zich met liefde van deze taak, geholpen door het scherpe intellect van Artusi en dat van Cecilia, de enige Roccapendente met hersens. Uiteraard blijft meer geweld niet uit naarmate het weekeinde vordert; zelfs een van Artusi’s katten houdt de klauwen niet thuis.

De Italiaanse thrillerschrijver Marco Malvaldi is in Nederland genegeerd. De Engelse vertaling voldoet echter zeer, ook omdat The Art of Killing Well leest als een kruising tussen het werk van Agatha Christie en P.G. Wodehouse.

Gelukkig koos de schrijver toch voor zijn geboortegrond Toscane; het openlijke bordeelbezoek en de culinaire liederlijkheid van de stoet idioten in het kasteel van Roccapendente hadden slecht gepast bij de ingetogener decadentie van de Britse landadel. De beeldende spot van Malvaldi (‘her body required a little imagination, given that she was trapped inside a dress that was a cross between a monk’s habit and a grain silo’) en de gerechten die hij opdist werken aanstekelijk; The Art of Killing Well laat de lezer vrolijk en hongerig achter. Om aan dat laatste iets te doen, sluit Malvadi af met elf recepten van Artusi.