Stoptober

Georgina Verbaan

Het is Stoptober. Zoiets als Movember, maar dan ter preventie van longkanker en aanverwante aandoeningen. (Dit is het punt waarop rokers deze column wegleggen. „Waah, longkanker! Even een vrolijk deuntje fluiten.” Als ze er überhaupt al aan begonnen waren.) Een maand waarin de rokende Nederlander wordt aangespoord het eens 28 dagen zonder sigaretten te stellen. Op de website van Stoptober staan aanmoedigingen, denk ik. Want na de onthulling van ‘het geheim van Stoptober’ – te weten ‘de positieve aanpak’ – staat: ‘stoppen met roken is niet makkelijk’. Dat noem ik geen positieve aanpak. Dat is ronduit demotiverend. Ook staat er dat je bij ‘elke stap die je zet op weg naar een rookvrij leven’ wordt ondersteund door een app en daarnaast óók nog eens door iedereen op social media ‘om het 28 dagen vol te houden’. Dan denken mensen dus: jeetje, waarom zou ik het mezelf zo moeilijk maken? En geef je ze een excuus in handen voor als ze het wel proberen maar niet volhouden: „Het is gewoon héél moeilijk en stress is óók ongezond.”

Ik heb van mijn twaalfde tot mijn vierendertigste gerookt, met aftrek van het jaar waarin ik mijn dochter kreeg. Lekker tokkie. En zo voelde ik me ook als ik stiekem paffend uit het keukenraam hing; een domme tokkie. Hoewel ik me ook weleens een petite Française waande. Het had iets romantisch, iets rebels, soms iets gesofisticeerds. Totdat ik paparazzifoto’s van mezelf op een terras zag. Ik had me knap en vrij gevoeld door de zon en vermaakte mij, zoals Franse filmsterren dat zo sierlijk kunnen, met een sigaret (of vijftien), althans dat dacht ik. Ik bleek Ome Cor van de Veenendaalse Truckersvereniging met een ‘peuk in ze bek’. Omdat ik bij elke sigaret die ik opstak aan mond, keel en longkanker, COPD en rimpels dacht, stak ik er van de weeromstuit meestal nog één op om vervolgens weer te denken aan etc., etc. Om uit dit perpetuum mobile te geraken had ik blijkbaar alleen kennis nodig. Geen wilskracht. Ik moest ervan doordrongen raken dat de romantische, gezellige en reddende kwaliteiten die ik sigaretten toedichtte, helemaal niet bestaan. Onzin zijn zelfs. Ik deed dat met de app ‘Stop Smoking in Two Hours’, maar de boeken van Jan Geurts en Allen Carr gaan geloof ik van hetzelfde principe uit. Stoppen met roken bleek juist heel erg makkelijk, mensen van Stoptober. Ik was niet labiel, niet boos en had ook geen trek in rommel, omdat ik dus niets opgaf. Ik tel de dagen en de niet gerookte sigaretten niet. Waarom zou ik? Ik rook niet meer.