Eindelijk is ze zelf regisseur

Verona van de Leur, ooit Nederlands beste turnster, maakt nu furore als pornoactrice. ‘Nu doe ik soms expres mijn turnpakje aan.’

Verona van de Leur: ‘Op een dag wilde iemand een serieus bedrag voor topless foto’s neerleggen.’ Foto Andreas Terlaak
Verona van de Leur: ‘Op een dag wilde iemand een serieus bedrag voor topless foto’s neerleggen.’ Foto Andreas Terlaak

Vele fans die Verona van de Leur (28) vroeger zeiden te bewonderen als turnster, genieten nu van haar als ze zich ontkleedt voor de camera. „Ja, dat zijn veelal nog steeds dezelfde mannen. Als je daar goed over nadenkt, is dat natuurlijk wel bizar. Maar dat doe ik maar niet. Wat dat betreft heb ik een knop in mijn hoofd omgezet”, zegt de voormalige Sportvrouw van het Jaar.

„Er is één groot verschil. Ik heb nu zelf het heft in handen. Soms willen ze dat ik hun meesteres speel. Daar geniet ík dan weer van. Ik heb dezelfde fans, maar dit is tien keer beter voor mij.”

Van misbruikte turnster tot pornoster in zelf gefabriceerde films. Van de Leur vindt het tijd met haar kant van het verhaal naar buiten te treden. Haar geautoriseerde biografie Verona van de journalist Vincent de Vries ligt nu in de winkels. Ze ontvangt thuis in de Flevopolder en vertelt openhartig over haar bewogen leven. „Wat ik allemaal heb meegemaakt, is zelfs niet in één boek te beschrijven. Maar iedereen komt nu wel aan bod. De bond, de trainers en mijn ouders. Ze zagen mij als product. Ik moest voor hen gloriëren. Als mens of als dochter zagen ze me niet staan. Ik wil vertellen welk verhaal er achter mijn turnsucces schuil gaat.”

Voor de lol

Van de Leur zit deze ochtend in een zwart trainingspak in haar woonkamer. Niets in het huis herinnert eraan dat hier de beste Nederlandse turnster ooit woont. In 2002 won ze vijf Europese medailles. Alle schijnwerpers stonden op haar gericht. Toch is dit juist het deel van haar leven dat ze achteraf liever niet geleefd had. „Als je me nu vraagt of de successen alles hebben vergoed, zeg ik volmondig ‘nee’. Als ik het mocht overdoen, zou ik nooit meer voor topsport kiezen. Een uurtje per week gymmen in de zaal. Voor de lol. Daar zou ik het bij laten.”

Ze begint als vijfjarige, met een uurtje in de week. Op haar negende wordt ze gescout. Dan begint turnen haar leven te beheersen. School is bijzaak. Al snel verliest ze het plezier in het turnen. Maar voor haar gevoel is er geen weg terug. „Ik kwam uit voor Nederland. Iedereen verwachtte veel van mij. De bond, mijn coach en mijn ouders. Die zagen de olympische medailles in hun gedachten al aan de muur hangen.”

Met klachten over te zware trainingen of mishandelingen hoeft ze thuis niet aan te komen. „Ik moest gewoon doen wat er gezegd werd. Ik moest de droom van mijn ouders waarmaken. Als ik in de krant stond, hing dat op het prikbord. Mijn medailles mocht ik overal laten zien. Maar viel ik of raakte ik geblesseerd, dan haalden ze me niet eens op. Dan kon ik met de trein naar huis.”

Aangerand

Achter hermetisch gesloten deuren maakt Van de Leur de donkerste kant van de sport mee. Ze omschrijft de turnwereld als een sekte waarbinnen misstanden werden gedoogd. Van de Leur werd als tiener stelselmatig aangerand door een hulptrainer, maar vond nergens een luisterend oor. „Alles speelde zich binnen de muren van de zaal af. Als er per ongeluk iemand binnenkwam, werden de trainers bijna gek. We hebben ons verhaal weleens gedaan, maar we werden niet geloofd. We konden niets bewijzen. Als kind sta je machteloos. Ze proberen je te hersenspoelen.”

Van de Leur is 22 jaar als ze op het EK in het Franse Clermont Ferrand besluit een einde aan haar loopbaan te maken. „Ik was aan mijn beide enkels geopereerd. Ik was nog net niet kreupel, maar met dat verhaal hoefde ik bij niemand aan te komen. In alle stilte heb ik mijn besluit genomen. Ik wilde me niet meer laten omlullen. Het was genoeg. Na mijn laatste sprong voelde ik een enorme opluchting. Eindelijk had ik zelf een beslissing over mijn leven genomen. Maar dat werd me niet in dank afgenomen. Ik was niets meer waard. Iedereen liet me vallen. Ook mensen met wie ik jaren in de hal had gestaan, lieten niets meer horen. Dat is heel hard.”

In de nesten gewerkt

Al snel staat Van de Leur er letterlijk alleen voor. Ze probeert antwoorden te krijgen op allerlei vragen. Waarom hebben haar ouders haar nooit beschermd? Waarom wilde er niemand naar luisteren toen ze mentaal en fysiek misbruikt werd? En waar was haar geld eigenlijk gebleven?

Als vader en moeder Van de Leur de antwoorden schuldig blijven, komt het tot een breuk. „Het werd te moeilijk voor hen. Ze hadden zich in de nesten gewerkt. Ik heb ze talloze kansen gegeven, maar ze weigerden alles. ‘Ga maar naar de rechter’, zeiden ze. Ze dachten dat ik dat toch nooit zou doen. De rechter gaf mij gelijk. Dat ik mijn geld terugkreeg, was niet het belangrijkste. Die uitspraak voelde als een erkenning. Eindelijk zag iemand anders ook eens in dat ik gelijk had.”

Van de Leur heeft toen weleens serieus getwijfeld aan het leven. Ze dwaalde uren over kerkhoven of liep over verlaten treinstations. Zelfmoord spookte door haar hoofd. „Het zwarte gat is voor mij heel zwart geweest. Ik ben heel diep gegaan. Ik was depressief. In alles en iedereen teleurgesteld. Maar nu ben ik blij met wie ik ben. Een zelfstandige vrouw die haar eigen beslissingen neemt.”

Gevangenisstraf

Van de Leur is in mei 2011 landelijk nieuws als ze een gevangenisstraf van 72 dagen krijgt voor het afpersen van een stel dat vreemd zou gaan. „Het is niet goed te praten, maar ik ben wel erg zwaar gestraft. Als je een bekende Nederlander bent, wordt alles uitvergroot.”

Van haar bekendheid maakt ze nu juist weer gebruik. Van der Leur mag zichzelf nu een succesvolle zakenvrouw noemen, die over een klein imperium beschikt. Als eigenaar van haar bedrijf Verona Works verdient ze geld met een erotische webshop. Klanten kunnen tegen betaling met haar cammen en chatten of een pornofilm van haar bekijken.

„Het is begonnen met het verkopen van wat spannende foto’s. Er waren altijd wel mensen die daarom vroegen. Op een dag wilde iemand een serieus bedrag voor topless foto’s neerleggen. Ik dacht: ‘Waarom eigenlijk niet?’ Ik hoef toch aan niemand verantwoording af te leggen. Later kreeg ik een aanbieding om een webcamplatform op te zetten. Zo rolde ik er langzaam in.”

De vrouw in de rol als lustobject, Van de Leur heeft er geen problemen mee. „Nee, als een vrouw zich daar zelf goed bij voelt is het toch prima? Als jonge turnster was dat heel anders. Als je op je vijfde met gym begint, doe je dat niet omdat je wilt dat mannen naar je kijken. Maar daar word je wel mee geconfronteerd. Als je een spagaat maakt, hoor je de lustfotografen opeens allemaal klikken.”

Als webcamgirl en pornoactrice wil Van de Leur de regie zelf in handen houden. „De pornofilms maak ik samen met mijn vriend en ik bepaal wat daarin te zien is. Ik doe alles in privésfeer. Ik ben geen pornoactrice die het met allerlei verschillende mannen doet. En als ik ga cammen dan hoeft niemand mij te vertellen wanneer ik mijn borsten moet laten zien. Dat moment bepaal ik. Vroeger walgde ik ervan, maar nu doe ik soms expres mijn turnpakje achter de webcam aan en uit.”