Recensieoverzicht: hoe goed zijn de drie Sinterklaasfilms, en hoe zwart is Piet?

Liefst drie Sinterklaasfilms zijn in aanloop naar de herfstvakantie en de daaropvolgende aanloop naar pakjesavond in première gegaan. Ieder geven ze – subtiel of heel direct – hun eigen antwoord op de zwarte Pieten-discussie. Maar welke van de drie moeten de kind’ren gaan zien?

Acrobatische en stoere capriolen door de 'neutrale' Pieten in Trippel Trappel.
Acrobatische en stoere capriolen door de 'neutrale' Pieten in Trippel Trappel.

Liefst drie Sinterklaasfilms zijn in aanloop naar de herfstvakantie en de daaropvolgende aanloop naar pakjesavond in première gegaan. Ieder geven ze - subtiel of heel direct - hun eigen antwoord op de zwarte Pieten-discussie. Maar welke van de drie moeten de kind’ren gaan zien?

Trippel Trappel


Hoe zwart is Piet?
Ja, niet eigenlijk. De Pieten in Trippel Trappel zien er meer uit als een soort ninja-meets-acrobaat dan de klassieke Pieterbaas. Maar bovenal: ze hebben geen kleur. Althans, geen zwarte of bruine. Laat staan rode of dikke lippen, gouden oorringen of andere accessoires die doen denken aan het lijdend voorwerp van de zwarte Pieten-discussie.

“We zijn uitgegaan van een neutrale Piet. Onze Pieten zijn superhelden”, stellen de regisseurs vandaag in nrc.next.

Waar gaat de film over?
Een moedig fretje, een wandelende tak en een bang vogeltje ondernemen een tocht naar de stoomboot van Sinterklaas om hun verlanglijstjes te overhandigen. Want dat alleen mensenkinderen kadootjes krijgen en huisdieren niet, dat is oneerlijk.
Moet je er voor naar de bios?
Klassieke, dus ambachtelijke tekenfilm. Niet zo steriel als de meeste hedendaagse computer gegenereerde animatiefilms. Schilderachtige, zachte tekenstijl en oud-Hollandse setting zorgen voor nostalgisch tintje, oordeelt recensente Joke Beeckmans in nrc.next: vier sterren. Ook Trouw is zeer enthousiast en noemt het de must-see Sintfilm. “Een hartveroverende animatiefilm volgens ouderwets Disneyrecept.”

De club van Sinterklaas & het pratende paard


Hoe zwart is Piet?
Behoorlijk zwart. Oké, niet onnatuurlijk zwart. Maar zwart genoeg om tegenstanders het gevoel te geven dat er gediscrimineerd wordt. Roden lippen? Check. Kroeshaar? Ook check. Maar van gouden oorringen is dan weer geen sprake. En naast kroeshaar ook dreads en een Elvis-kapsel. De club van Sinterklaas & het pratende paard krijgt op social media veel positieve respons want “gewoon zwarte Pieten”. Producent Mike Steenvoorden in nrc.next:

“Onze Pieten zien er hetzelfde uit als ze er al jaren bij ons uitzien. Daar gaan we nu [ondanks discussie in volle gang, red.] niets aan veranderen.”

Waar gaat de film over?
Het Sinterklaasfeest dreigt niet door te gaan als het paard van de goedheiligman plots begint te praten en een slechterik met de schimmel een talentenjacht wil winnen.
Moet je er voor naar de bios?
Nee, zegt Beeckmans. Ze geeft twee ballen. Het brutale paard is heerlijk, en de liedjes aanstekelijk. Wat extra spelrepetities, beter geïnstrueerde figuranten en minder opvallende productplacement hadden de film goed gedaan. De Telegraaf deelt vier sterren uit aan de film: niet zo verrassend leuk als Trippel Trappel maar dansjes en liedjes zijn amusant genoeg voor de doelgroep.

Sinterklaas & Diego: Het Geheim Van De Ring


Hoe zwart is Piet?
Medium. De kleurcorrectie (of het gebrek eraan) zorgt in delen van Sinterklaas & Diego: Het Geheim Van De Ring voor een wat kille tint waardoor Piet in deze film zeker niet zwart is. Goochelpiet verschiet bij mislukte trucs steeds van kleur en wordt door Sinterklaas omgedoopt tot Regenboogpiet. Een statement? Vergeet het maar.

Regisseur Roy Poortmans zegt in nrc.next dat dit “alleen maar een grapje, een gimmick” is. “Een vette knipoog naar de hele discussie.”

Waar gaat de film over?
Sinterklaas heeft een burn-out en gaat op zoek naar het geheim van de Kerstman. Die bedient immers de hele wéreld in één nacht. Door Sinterklaas samen met de Kerstman een kaartje te laten leggen, creëert hij het ultieme decembergevoel.
Moet je er voor naar de bios?
Knullige special effects en niet-kloppende locaties en nasynchronisatie laten echter de budgettaire beperkingen zien, aldus Joke Beeckmans: twee sterren. De Telegraaf (tweeënhalve ster) houdt het - de zeer beperkte draaiperiode van slechts negen dagen in acht nemend - op “een eenvoudige familiefilm vol slapstick en liedjes dat er bij de allerkleinsten in zal gaan als speculaas”.