Een boek schrijven op contract, is werken

Deze rubriek belicht elke dinsdag kwesties uit het bedrijfsleven waarover de rechter zich onlangs uitsprak. Vandaag: schrijven op contract en schaarse deskundigheid.

In stilte aan een roman werken die niemand ooit zal lezen, is een hobby; een boek schrijven dat wordt uitgegeven, is werk. Weliswaar doorgaans geen al te lucratieve bezigheid, tenzij je J.K. Rowling heet, maar het blijft werk.

Een schrijfster van boeken over Oosterse religie en filosofie probeerde haar verdiensten wat op te krikken door de vergoeding die zij van haar uitgever ontving te verzwijgen voor de Belastingdienst. Ze had een bijstandsuitkering en verdiepte zich uit persoonlijke interesse in de Oosterse zienswijzen, maar dat was volgens haar puur hobbyisme.

Voor de rechtbank Haarlem verklaarde ze dat ze nooit de bedoeling had gehad zich als professioneel schrijfster te manifesteren en dat de bijna 13.000 euro die zij van haar uitgever had gekregen „puur onverwachte inkomsten” waren geweest. Omdat het zou gaan om een liefhebberij en niet om een bron van inkomen, had de schrijfster geen reden gezien het bedrag aan de Belastingdienst op te geven.

Wel had ze, zo bleek uit het boekenonderzoek, de moeite genomen om het geld door de uitgever te laten overmaken naar een derdenrekening en zich in contanten te laten uitbetalen. Voor de zekerheid.

De rechtbank, het hof Amsterdam en onlangs ook de Hoge Raad zijn eensgezind: op het moment dat het contract met de uitgever was gesloten, wist de vrouw dat ze er geld voor zou krijgen. Voor de inkomstenbelasting wordt dit aangemerkt als ‘resultaat uit overige werkzaamheden’ en niet als ‘winst uit onderneming’, zoals de schrijfster nog had aangevoerd om aanspraak te kunnen maken op de zelfstandigen- en startersaftrek. Wie eerst uitvoerig betoogt dat het schrijven een hobby is, kan daarna niet stellen dat er eigenlijk sprake is van een onderneming, aldus de rechter. Ook de boete van 2.000 euro voor het verzwijgen is terecht.