Verleidelijke meerstemmigheid bij zussen van First Aid Kit

Het Zweedse duo First Aid Kit klinkt Amerikaanser dan de meest doorgewinterde americana-artiesten. De zusjes Klara en Johanna Söderberg bestrijken het hele veld, van de country van Emmylou Harris tot de indiepop van Bright Eyes. Hun tweestemmige zang is van een aardse, dan weer engelachtige schoonheid.

Met Johanna achter de toetsen en Klara op gitaar vormen ze een complete band. Een zacht roffelende drummer en een ijle steelgitaar maken het af. Hun muziek is vol van onderkoelde emotie over de ongrijpbaarheid van mannenharten en de wolven die ze als onschuldige meisjes op hun pad vinden. Op hun best zijn de zusjes als er een element van country noir doorschemert, duister en zonder versterking in het nummer Ghost town dat een huiveringwekkende magie door de doodstille zaal liet zinderen.

Bij wijze van plaagstootje speelde Johanna het intro van Seven nation army van The White Stripes voordat ze Jack Whites Love interruption brachten vanuit een subtielere, vrouwelijke invalshoek. Eigen nummers als Master pretender en het titelnummer van de nieuwe cd Stay Gold waren minstens zo sterk, gezongen met de organische harmonie die zussen bij elkaar kunnen vinden. Ze hadden er duidelijk plezier in en speelden hun liedjes met soepele perfectie.

In The lion’s roar ging het los, met Johanna’s wapperende manen boven de toetsen en Klara fanatiek naar de muzikanten gekeerd. Er zit een woeste diepte in hun muziek, verborgen onder een fondant van verleidelijke meerstemmigheid.