Dit is een artikel uit het NRC-archief De artikelen in het archief zijn met behulp van geautomatiseerde technieken voorzien van metadata die de inhoud beschrijven. De resultaten van deze technieken zijn niet altijd correct, we werken aan verbetering. Meer informatie.
Bekijk hele krant

NRC Handelsblad

Speelfilm

Dramatische boksdocu

Het is krankzinnig wat we hier doen, zegt de Australische bokster Diana Prazak anderhalf uur voor haar gevecht om het wereldkampioenschap tegen de Deense titelverdedigster Frida Wallberg. Boksdocu Bittersweet neemt een kijkje in die waanzin. Het genre is bekend natuurlijk. Er wordt aan het einde gewonnen of verloren. Het is vooral ook een mannelijk genre, of het nu speelfilm of documentaire betreft, met Clint Eastwoods Oscarwinnaar Million Dollar Baby (waarin Prazaks trainster Lucia Rijker een bijrol heeft) als bekendste uitzondering.

Wat is een vechter? Iemand met de wil om te winnen, aldus Rijker, die Prazak in de aanloop naar het kampioenschap traint, bemoedert en bezorgd maar gelaten aanziet hoe ze acht kilo moet verliezen om in de juiste gewichtsklasse te vallen. Ze vergelijkt haar toewijding met die van Rocky Marciano (de inspiratie voor de Rocky-films). Bittersweet is evenzeer een portret van Prazak als van Rijker (die een paar jaar geleden al haar eigen docu kreeg), misschien voor een Nederlands publiek de voornaamste reden om de film te kijken.

Boksfans zullen het schokkende einde van de film al kennen, maar de parallelmontage van trainingssessies en het uiteindelijke gevecht is onverminderd dramatisch.