Column

Een drone is al heel gewoon geworden

‘Iedereen wil altijd hoog”, zegt Eddie van dronefoto.nl. Hij weet wel beter: vanaf honderd meter hoogte zien de foto’s er gewoon niet uit. Een bescheiden dertig levert een veel beter resultaat op, ook voor deze klant in Kootwijkerbroek, een bedrijfje dat de drone-foto’s gebruikt voor de visualisatie van een nog te bouwen wijk.

Het is toch een beetje een jongensdroom, zo’n apparaat met vier propellers en een cameraatje eronder, dat door middel van satellietnavigatie op zijn plaats wordt gehouden. Je kunt meekijken vanaf de grond, als Eddie zijn iPhone aan het bedieningspaneel heeft verbonden.

Bij het woord ‘drone’ dacht ik tot nu toe vooral aan mannen in Nevada, die vanachter een scherm proberen een Al-Qaeda-hoofdman in Baluchistan uit te schakelen. Ik heb dus even niet opgelet: de drone is in het civiele leven heel gewoon geworden. Eddie heeft er twee voor het bedrijfje dat hij begin dit jaar is begonnen, na eerdere zakelijke activiteiten in vastgoed, elektrische fietsen en import uit China. Er is, zoals vandaag, de 1,3 kilometer zware ‘DJI Phantom Vision’ – meestal ruim voldoende voor het maken van foto’s en video voor commercieel gebruik. Hij heeft ook nog een grotere, waaraan je een spiegelreflexcamera kunt hangen.

De investering valt mee, vertelt hij. De zwaarste post vormen de batterijen à honderd euro per stuk, waarop de kleine drone ruim een kwartiertje in de lucht is. De zaken gaan goed. In de paar uur die ik met hem meerijd – vóór Kootwijkerbroek heeft hij in Den Bosch de installatie van een kunstwerk in de vorm van een oog aan de gevel van het softwarebedrijf SAP gefotografeerd – bellen regelmatig nieuwe klanten.

Er bestaan bij de politiek wel zorgen over het civiele gebruik van drones – mogelijke inbreuk op de privacy, mogelijke bedrijfsspionage, dat soort dingen. In de Tweede Kamer maakt vooral D66 zich sterk voor een wettelijke regeling. Het merkwaardige daarbij is dat de Rijksoverheid juist vorig jaar de vergunning voor luchtfotografie heeft afgeschaft. Dat was door het optreden van Google Earth en Google Streetview toch al volledig achterhaald.

En dan zou nu de kleinschalige drone-fotografie door nieuwe, benauwende regels getroffen moeten worden? Dat treft Eddie als onrechtvaardig. En bovendien is de drone-fotografie in Nederland – in tegenstelling tot België en Duitsland – wel degelijk ook nu al aan regels gebonden. Zo moet de drone-piloot moet zich laten certificeren door de Inspectie Leefomgeving en Transport van het Ministerie Infrastructuur en Milieu.

Na het vliegen verbindt Eddie de telefoon aan zijn laptop en kiest hij met de klant meteen de beste foto’s uit. Efficiënter kan bijna niet, rekening volgt. Buiten informeert een buurtbewoonster wat dat voor een vreemd apparaat is, dat daar net in de lucht hing. „Een drone mevrouw, trekt u de bikini maar vast aan”, antwoordt Eddie. Maar dat is dus een grapje.