Knoestige Bennett in schalks duet met Gaga

Lady Gaga (28) enTony Bennett (88)

Duetten met sterren – het is al weer een decennium de core business van crooner Tony Bennett. Net zoals Sinatra het deed, en tóch ook niet. Die was veel te ongeduldig om met zijn gasten in dezelfde studio te staan en nam alles afzonderlijk op. Bennett is juist de immer hoffelijke gastheer die het zingen van duetten omschrijft als „het hebben van een nette verhouding met iemand”. Hoewel zijn samenzang op zijn voorlaatste album Duets II met de betreurenswaardige Amy Winehouse – het zou haar laatste liedje zijn – bitterzoet mooi was, vormde hij met Lady Gaga daarop het opvallendste duo . „That’s why this chick is a tramp”, zong zij met verfrissende theatraliteit en een onverwacht sterke jazztiming. Het leidde tot een duo-album van Bennett en Gaga – Cheek to Cheek, vernoemd naar de klassieker van Irving Berlin.

Vorig week toonde het wonderlijke koppel (hij 88, zij 28) hun nieuw gevonden, wat paradoxale muziekchemie op een persconferentie in Brussel. Dat ging vooraf aan een optreden op de Grote Markt waarvan een videoclip werd geschoten. Lady Gaga, eigenlijk Stefani Germanotta, kon er haar respect voor de crooner niet genoeg onderstrepen. Met op haar bovenarm het bewijs: een tatoeage van een door Bennett getekende trompet.

De popdiva kan nog maar moeilijk choqueren. En dat haar popkunsten hun glans verliezen, noteert de muziekpers af en aan. Verrassend leuk is daarom juist dit album met Bennett, dat het met een belegen repertoirekeuze uit het good old American Songbook niemand moeilijk maakt, maar wel hoge verwachtingen schept.

Enige bluf is de grenzen opzoekende Gaga natuurlijk niet vreemd, maar dit swinggenre ligt de zangeres met haar vliesdunne doch krachtige geluid echt lekker. Zeker waar het gaat om timing, flair en een lichte dramatiek. Het voert terug naar de tijd dat Gaga nog een jonge barpianiste in New York was; welluidend en zonder opsmuk.

Cheek to Cheek heeft elf nummers – negen samen en voor elk nog een solostuk. Daartoe stort Gaga zich op Strayhorns Lush Life; waar ze zich geloofwaardig doorheen werkt. Tijdens haar klassieke opleiding heeft ze leren doseren. Maar het leukst zijn de uptempo nummers die met de nodige schalksheid en tongue in cheek achtbanen zijn met opwinding in de bochten. De knoestige veteraan en het eigenzinnige meisje in I Won’t Dance en I Can’t Give You Anything But Love . Het is vermakelijk, tot en met het lichte, scherp getimede slot It Don’t Mean A Thing.