Stop de kanker van gewelddadig extremisme

Tegen wil en dank is hij nu oorlogspresident. In de Algemene Vergadering van de VN zette Barack Obama woensdag uiteen waarom hij zal ingrijpen in het Midden-Oosten.

Geachte voorzitter, geachte Secretaris-Generaal, mede-afgevaardigden, dames en heren, We komen hier samen op een kruispunt tussen oorlog en vrede, tussen wanorde en integratie, tussen vrees en hoop.

Overal ter wereld zijn tekenen van vooruitgang te zien. De schaduw van de Wereldoorlog die bij de oprichting van dit instituut bestond, is weggenomen, en het vooruitzicht van een oorlog tussen grootmachten is verminderd. Het aantal lidstaten is meer dan verdrievoudigd en meer mensen leven onder regeringen die ze zelf hebben gekozen. Honderden miljoenen mensen zijn bevrijd uit de gevangenis van de armoede en het deel van de mensen dat in extreme armoede leeft, is gehalveerd. En na de ergste financiële crisis uit ons bestaan wordt de wereldeconomie steeds sterker.

Tegenwoordig kunt u, of u nu in downtown Manhattan woont of in het dorp van mijn oma – meer dan 300 kilometer van Nairobi – meer informatie in uw hand houden dan in de grootste bibliotheken ter wereld te vinden is.

Gezamenlijk hebben wij geleerd ziekten te genezen en de kracht van wind en zon te gebruiken. Alleen al het bestaan van dit instituut is een unieke verworvenheid – de wereldbevolking die zich heeft verbonden om haar geschillen vreedzaam te beslechten en haar problemen gezamenlijk op te lossen. Ik zeg vaak tegen jonge mensen in de Verenigde Staten dat dit – ondanks de krantenkoppen – de beste tijd in de geschiedenis van de mens is om geboren te worden. Omdat we meer kans hebben dan ooit om te kunnen lezen en schrijven, om gezond te zijn, om vrijelijk onze dromen na te jagen.

Vertrap de kleine landen niet

En toch is er een diepgaand onbehagen in onze wereld – een gevoel dat juist de krachten die ons bijeen hebben gebracht, ook nieuwe gevaren hebben geschapen en het voor elk land afzonderlijk moeilijk hebben gemaakt om zich van de mondiale krachten te isoleren. Terwijl wij hier bijeen zijn, wordt de volksgezondheidszorg in West-Afrika overweldigd door een uitbraak van ebola, die zich snel over de grenzen heen dreigt te bewegen. De Russische agressie in Europa herinnert aan de tijd dat grote landen hun territoriale ambities nastreefden door kleine landen te vertrappen. De wreedheid van de terroristen in Syrië en Irak dwingt ons in het hart van de duisternis te kijken.

(...)

Er staat ons veel te doen om de beproevingen van dit moment het hoofd te bieden. Maar vandaag wil ik mij richten op twee doorslaggevende vragen die de basis vormen van zoveel van onze uitdagingen – of de naties hier vandaag in staat zullen zijn om het doel van de oprichting van de VN te hernieuwen en of wij elkaar zullen vinden in een afwijzing van de kanker van gewelddadig extremisme.

Het Russische optreden in Oekraïne heeft deze naoorlogse orde onlangs op de proef gesteld. Hier zijn de feiten. Nadat de bevolking van Oekraïne betogingen had georganiseerd en tot hervormingen had opgeroepen, sloeg haar corrupte president op de vlucht. Tegen de wil van de regering in Kiev werd de Krim ingelijfd. Rusland pompte wapens in Oost-Oekraïne en hitste gewelddadige separatisten op tot een conflict dat duizenden het leven heeft gekost. Toen in een gebied waar deze afgezanten de scepter zwaaiden een burgervliegtuig werd neergeschoten, weigerden ze dagenlang de toegang tot de rampplek. Toen Oekraïne de zeggenschap over zijn grondgebied gaandeweg herwon, hield Rusland niet eens meer de schijn op dat het de separatisten alleen maar steunde en stuurde het troepen de grens over.

Recht gaat bij ons boven macht

Dit is een wereldbeeld waarin macht boven recht gaat – een wereld waarin een land de grenzen van een ander land opnieuw kan trekken en het beschaafde mensen niet wordt toegestaan de stoffelijke resten van hun beminden te bergen omdat de waarheid dan misschien wel aan het licht zou komen. Amerika huldigt een ander standpunt. Wij vinden dat recht boven macht gaat – dat grotere landen kleinere niet moeten kunnen koeioneren en dat mensen hun eigen toekomst moeten kunnen kiezen.

Amerika en zijn bondgenoten zullen het Oekraïense volk steunen bij de ontwikkeling van zijn democratie en economie. We zullen onze NAVO-bondgenoten versterken en onze betrokkenheid bij de gezamenlijke zelfverdediging handhaven. We zullen Rusland voor zijn agressie een prijs laten betalen en we zullen leugens bestrijden met de waarheid. En we roepen anderen op om met ons aan de goede kant van de geschiedenis te staan – want gewapenderhand zijn misschien kleine voordelen te behalen, maar die zullen uiteindelijk weer worden teruggedraaid als genoeg stemmen de vrijheid van landen en volken steunen om hun eigen beslissingen te nemen.

(...)

We kunnen in de kwesties die nu spelen niet vertrouwen op de spelregels die voor een andere eeuw zijn geschreven. Als we de blik over onze grenzen richten, kunnen we de loop van deze eeuw vormgeven zoals onze voorgangers de tijd na de Tweede Wereldoorlog hebben vormgegeven. Maar als we naar de toekomst kijken, dan bergt één kwestie het gevaar van een reeks conflicten in zich waardoor heel veel vooruitgang zou kunnen ontsporen – en dat is de kanker van het gewelddadige extremisme dat zoveel delen van de islamitische wereld heeft geteisterd.

Verlaat het slagveld zolang het kan

Er is geen God die deze terreur [van IS] gedoogt. Geen grief rechtvaardigt deze daden. Met dit soort kwaad valt niet te argumenteren – of te onderhandelen. De enige taal die dit soort moordenaars verstaat, is de taal van het geweld. De Verenigde Staten van Amerika zullen daarom met een brede coalitie samenwerken om dit netwerk van de dood te ontmantelen.

Bij deze inspanning handelen wij niet alleen – en zijn we evenmin van plan Amerikaanse troepen andere landen te laten bezetten. In plaats daarvan zullen we de Irakezen en Syriërs steunen die vechten om hun woonplaatsen te heroveren.

We zullen onze militaire macht inzetten om met een campagne van luchtaanvallen IS terug te drijven. We zullen strijdkrachten trainen en uitrusten die deze terroristen ter plaatse bevechten. We zullen hun financiering blokkeren en de stroom van strijders in en uit de regio een halt toeroepen. En al meer dan 40 landen hebben aangeboden zich bij deze coalitie aan te sluiten.

Vandaag vraag ik de wereld om aan deze inspanning mee te doen. Wie zich bij IS heeft aangesloten, moet het slagveld verlaten zolang dit nog kan. (...)

Samen met zijn bondgenoten traint en bewapent Amerika de Syrische oppositie om een tegenwicht te bieden aan de terroristen van IS en de wreedheid van het bewind van Assad. Maar de enige duurzame oplossing voor de Syrische burgeroorlog is een politieke – een omvattende politieke overgang die tegemoet komt aan de legitieme aspiraties van alle Syrische burgers, ongeacht hun etniciteit, ongeacht hun geloofsovertuiging. Mijn (...) laatste punt is eenvoudig: de landen van de Arabische en islamitische wereld moeten zich richten op het uitzonderlijke potentieel van hun bevolking – vooral de jeugd. (...)

De wereldbevolking verwacht van ons hier dat we fatsoenlijk, waardig en moedig zullen zijn. En op dit kruispunt kan ik u beloven dat de Verenigde Staten van Amerika zich niet zullen laten afleiden of afschrikken van dat wat er moet gebeuren. Wij zijn de erfgenamen van een trotse erfenis van vrijheid en wij zijn bereid te doen wat nodig is om deze erfenis voor de komende generaties veilig te stellen. Ik vraag u om u bij ons aan te sluiten in deze gezamenlijke missie voor de kinderen van vandaag en morgen.