Razendsnel richting einder

Vergeet Vos. Eventjes. Natuurlijk rijdt Marianne Vos zaterdagmiddag op haar dooie akkertje naar het erepodium op het wereldkampioenschap wielrennen, maar dat is even minder belangrijk. Hier beginnen we met de voorbeschouwing van dezelfde wedstrijd in 2030, als Emma van Haaren de eer van Nederland zal moet houden. Deze zomer werd ze Nederlands kampioen, in de categorie tot 8 jaar.

Maar eigenlijk gaat het hier om een wonder – het wonder dat zich voltrekt als een kind voor het eerst op een racefiets stapt. Wankel nog (een racefiets is altijd te groot), maar dan plotseling vooruitschietend, zelf verbaasd over de enorme snelheid die je met één pedaalslag kunt opwekken, zoveel meer dan op een gewonemensenfiets. Alsof je een veel te grote hond probeert uit te laten. En dan zijn er nog die heerlijke strakke handschoentjes, die zo gaaf om je handen sluiten dat je ze nooit meer uit zou willen doen.

De ouder staat erbij en kijkt ernaar, ziet hoe het rennertje razendsnel richting einder rijdt. Zet een kind op een racefiets, en het is op slag volwassen.