Doelwit Nederland

Het ministerie van Defensie adviseert militair personeel niet in uniform met het openbaar vervoer te reizen. Militairen mogen geen gelegenheidsdoelwit worden voor aanslagen. De maatregel past in de sfeer van angst en dreiging die gisteren een stuk reëler werd, na de beslissing aan de luchtoorlog, althans boven Irak mee te doen. De uniformmaatregel is twee maal eerder genomen. Na het uitkomen van Wilders’ film Fitna in 2008 en tijdens de vorige Nederlandse missie in Irak, in 2003. Deze keer ziet het er ernstiger uit.

Vorig jaar werd in Londen op klaarlichte dag op straat een Britse militair omver gereden, waarna twee locale jihadi’s met messen en een machete op hem inhakten. Deze daders legden daarna rustig aan omstanders uit waarom ze dit deden. Uit wraak voor de moslimdoden die het Britse leger in Irak veroorzaakte.

Het is deze mix van niets ontziende willekeur, koelbloedigheid, rituele verminking en totale overtuiging die de jihadisten van nu zo gevaarlijk maakt. De gefilmde onthoofdingen van westerse gijzelaars in de regio sindsdien passen daar bij. Geregisseerd, professioneel verbeeld en meteen via internet vertoond, beogen ze het Westen zo bruut mogelijk te intimideren. De moord op vier bezoekers van het Joods museum in Brussel in mei door een teruggekeerde Franse jihadist bracht het geweld al dicht bij Nederland. In Australië zeggen de autoriteiten recentelijk een ontvoering door jihadisten te hebben voorkomen. Daar zou het plan zijn geweest om een willekeurige inwoner te ontvoeren, martelen en vermoorden. Waarna de beelden online zouden zijn gepubliceerd.

Het zijn vooral teruggekeerde jihadisten die een groot gevaar vormen. Dat het dreigingsniveau in Nederland door de overheid als ‘substantieel’ wordt aangemerkt, is dan ook geen wonder. Nederland is in verhoogde mate doelwit geworden. Dat vraagt van de burger behalve waakzaamheid ook tact en zelfbeheersing. Deze oorlog zorgt voor polarisatie en riskeert onderlinge vervreemding. Bij de recente gemeenteraadsverkiezingen trachtten jihadisten al om andere moslims te weerhouden van kandidaatstelling.

Moslims die zich hier al ongemakkelijk voelen, kunnen zich daarin nu bevestigd wanen. Autochtonen die al wantrouwend staan tegenover de islam of buitenlandse culturen: idem dito. De neiging in politiek en media om te generaliseren, elkaar de maat te nemen (en het paspoort te ontzeggen) wordt snel groter. Polarisatie in een dichtbevolkt land langs lijnen van geloof, cultuur en afkomst is behalve gevaarlijk ook ongewenst. In Nederland moet plaats blijven voor meerdere religies en overtuigingen, in vreedzaam samenleven. Een tolerante rechtsstaat is iets om zeer zuinig op te zijn.