Een ode aan Zelda

De held draagt een groene puntmuts. Bij het openen van een schatkist klinkt een blij muziekje. In het westen bevindt zich een eindeloos verdwaalbos. En zo zitten er wel meer speelse verwijzingen naar de Zelda-avonturengames in Hack ‘n’ Slash. Dit action-adventure lijkt vooral een ode aan de allereerste The Legend of Zelda, uit 1986, toen spellen nog niet zo veel uitlegden en aanwezen. De ‘zoek het zelf maar uit’-opzet krijgt hier een extra dimensie door je voornaamste, behoorlijk ultieme wapen: een USB-zwaard waarmee je objecten en vijanden kunt herprogrammeren. Je raakt een gesloten deur, er verschijnt een blauw computervenster, bij de optie ‘open’ kies je voor ‘true’ en voilà, het slot is eraf. Zo de spelwereld naar je hand zetten voelt magisch, alleen worden de programmeerpuzzels uiteindelijk wel érg complex. Zelf dingen uitvogelen is leuk, maar uiteindelijk wil je je wel de speler voelen, niet de programmeur.