De Carry Slee-film van 2014

Casper (Gijs Blom) heeft het druk. Hij wil zijn moeder van kanker genezen en zijn vader opsporen. Hij doet alsof hij Sofies vriendje is – haar vader heeft iets tegen haar Marokkaanse vriendje – en speelt piano in een jeugdorkest van een horkerige dirigent wiens dochter een oogje op hem heeft. En hij wil een compositie verzinnen voor een muziekconcours in Praag.

Pijnstillers is de Carry van Slee-film van 2014, gebaseerd op moralistische jeugdboeken die zware en actuele onderwerpen aansnijden in een context van avontuur en tienerromance. Het is een soort huisindustrie voor echtpaar David Schram en Maria Peters, die de regie ditmaal hebben uitbesteed aan dochter Tessa, in 2006 actrice in Carry Slee-film Afblijven (over drugs).

Pijnstillers mist het emotionele bereik van vader Daves Spijt! (over pesten). Wat ook ontbreekt, is focus: Casper moet zoveel ballen in de lucht houden dat zijn muzikale triomf er te bekaaid afkomt. Een verhaallijn minder had best gekund. Zo kan je beide vluchtvaders zonder moeite schrappen: de Marokkanenhater die zich met modeltreintjes in zijn kelder verstopt, een onbereikbare, geconstipeerde fotograaf. Beide zijn verzinsels, geen echte mensen.

Is het soms niet genoeg dat je moeder kanker heeft? Dat redt de film: de relatie van Casper met zijn zieke moeder (Birgit Schuurman). Daar blijkt het leven niet maakbaar, hoe goed en braaf je ook je best doet. En dat maak deze film naast educatief ook een beetje ontroerend.