Column

House is nog hip op IJburg

Ik wist niet veel van de Amsterdamse nieuwbouwwijk IJburg, maar toch wel genoeg om blij te zijn dat ik er nooit was gaan wonen. Voor mij was IJburg een zwart gat waarin je zo nu en dan bekenden zag verdwijnen. Je wist: die zie je (bijna) nooit meer terug en als je ze wel weer zag begonnen ze over de altijd aanwezige wind, de muggen, de spinnenplaag, het slechte bereik van de mobiele telefoon, de afstand naar het centrum van de stad of de sleet die opeens op de relatie zat.

„Zonder Netflix red je het hier niet.”

Het laatste slachtoffer had een afwijkende visie, die zei de hele tijd dat de wijk wel wat had. Als we ooit nog koffie wilden drinken moest en zou dat daar gebeuren.

Afgelopen zaterdag was het zover.

We spraken af in Blijburg, een uit afvalhout opgetrokken strandtent vol Boeddhabeelden, die het gevoel moesten creëren dat je op een vrijplaats was. Om ons heen lagen en zaten stelletjes uit de nabijgelegen nieuwbouw te doen alsof ze in India waren. Het was drie uur in de middag toen er in een van die houten keten opeens een feest begon.

Mijn gezelschap: „Zeg nu nog eens dat het hier saai is, zeg nu nog eens dat het hier saai is...”

Wij ernaartoe.

Bij de ingang stonden twee vrouwen van in de veertig, de kaken stijf van de drugs. Het feest heette Boom101.

„Van boem-boem”, zei een van de twee. „House, vijftien euro.”

Ik wist niet anders dan dat house iets van lang geleden was, maar op IJburg was het hip. Tot drie keer toe werd naar me geschreeuwd dat ze tot ver na middernacht zouden doorgaan.

Mijn gezelschap: „Dat kan alleen op IJburg.”

Er kwam bijval.

Van een jongen die zelfgemaakte kettingen van aluminium en fietsbanden verkocht die je aan je broek of om je nek kon hangen en die omdat ze met zoveel liefde gemaakt waren iets deden met de kleuren in je auraveld.

„Jij bent een prachtig licht en dat mag gaan stralen.”

Dit verhaaltje had natuurlijk kunnen eindigen met de mededeling dat we met een hele groep bloot waren gaan zwemmen, want dat scheen ook allemaal te gebeuren op (Bl)IJburg, maar dat was niet zo. D’r vriend belde met de mededeling dat hond Does was meegenomen door de dierenambulance. Te veel zand gegeten tijdens het uitlaten, dat deden meer honden op IJburg. Ik begreep dat wel.