Drie keer lat

Op aarde zijn veel mensen op zoek. Naar goud, naar de nooduitgang, naar een flesopener, naar een taxi, naar liefde, naar wifi.

Na afloop van de klassieker Feyenoord-Ajax stond Jordy Clasie de pers te woord. De aanvoerder van de Rotterdammers trachtte onder woorden te brengen wat zijn team de afgelopen 90 minuten had gedaan: „We waren op zoek naar een doelpunt.”

Schitterende samenvatting.

In een volle Kuip wees het publiek de Feyenoordspelers de weg: de eerste helft moesten ze naar het ene doel, de tweede helft schreeuwde het Legioen hun team de andere kant op. Je zou kunnen zeggen dat de juiste richting voor de hand liggend was; van een echte zoektocht naar de goal kon je eigenlijk niet spreken.

Alleen, er staan elf tegenstanders in de weg.

Ervaren zoekers weten dat de zoektocht zelf – hoe zwaar en moedeloos makend soms ook – veel bekoring geeft. Er is verwachting, er is reden om door te gaan.

Als je hebt wat je zocht, maakt leegheid zich van je meester.

Wat moet een kind als het laatste voetbalplaatje voor een WK-boek is gevonden? Juist het ontbreken van die ene speler in het plakboek prikkelt de geest veel meer.

Het Legioen van Feyenoord bedankte de spelers met een applaus toen ze na de nederlaag tegen Ajax moe en teleurgesteld van het veld stapten. De fans hadden gezien hoe fel er gezocht was naar een doelpunt.

Ajax had het maar moeilijk met de drift van Feyenoord. Zoeken deden de Amsterdammers niet. Na hun snelle goal via een vrije trap hing het team als een afwachtende bokser anderhalf uur achterover in de touwen en ving de stoten op wonderbaarlijke wijze op.

Bij het zoeken schoot Feyenoord drie keer tegen de lat. In 11 minuten tijd. Vandaag is dat het verhaal in Rotterdam: ongelooflijk, drie keer tegen de lat. Zo dichtbij zijn en het dan mis zien gaan.

Vroeger, in de tijd van de houten lat, klonk het alsof een boer met een vlakke hand een klap op de flank van een koe gaf. Een korte, droge klets. Tegenwoordig resoneert de lat omdat het een holle pijp is. Je hoort het missen van de kans op een doelpunt nog eens in de nagalm. Extra pijnlijk.

Er zijn bij het huidige Feyenoord te veel voetballers die vol overgave zoeken naar een doelpunt maar niet de rust hebben om de bal – als ze eenmaal vlak voor het doel staan – over de lijn te schuiven.

Feyenoord bleef met lege handen achter. Weer geen drie punten in eigen stadion. Met gebogen hoofd liepen de supporters naar huis.

Maar over de zoektocht naar een doelpunt? Niets dan lof.