Met verlies én applaus het eigen veld verlaten

Feyenoord beleeft tegen Ajax ‘nederlaag van de hoop’. De Rotterdamse ploeg creëerde veruit de meeste kansen.

Feyenoord speelde tegen Ajax volgens de huisstijl met opgestroopte mouwen, troefde de tegenstander af maar verloor toch met 1-0. Foto’s Robin Utrecht

Vooraf hadden weinigen kunnen bedenken dat Feyenoord na een nederlaag tegen aartsrivaal Ajax met applaus van het veld zou stappen. Toch gebeurde het. Want het elftal van Fred Rutten was de morele winnaar van de Klassieker in de Rotterdamse Kuip. En zo vertrok Ajaxcoach Frank de Boer ondanks een 1-0 overwinning met een nors gezicht naar Amsterdam. „Als we tien keer zo spelen, dan staan we negen keer met lege handen”, foeterde de winnende Ajaxcoach.

Als voetbal een jurysport zou zijn geweest, dan zou Feyenoord op vrijwel alle punten van het spel hogere cijfers hebben gekregen dan Ajax. Alleen bleef het onderdeel ‘doelpunten maken’ ondermaats. Ajax trof via een prachtige vrije trap van Ricardo van Rhijn wel het doel. En dat is nu eenmaal de enige score die bij het voetbal de winnaar bepaalt. Beter spelen, toch verliezen. Feyenoord maakte op en zonnige zondagmiddag mee hoe oneerlijk de sport kan wezen.

Het legioen van Feyenoord heeft de voorbije jaren tal van nederlagen geïncasseerd. Supporters van de Rotterdamse club zagen Feyenoord sinds 1999 jaar in jaar uit ploeteren in de eredivisie. Vijftien seizoenen achtereen zonder landstitel. Dieptepunt was het seizoen 2010/2011 waarin Feyenoord op een tiende plaats eindigde en in een uitduel bij PSV met een 10-0 nederlaag de ultieme vernedering onderging. Feyenoord leek destijds in alle opzichten op sterven na dood.

Wie alleen naar de cijfers kijkt zou denken dat het nu zelfs nóg slechter met Feyenoord is gesteld. De Stadionclub weet voor het eerst in 52 jaar geen van de eerste vier thuisduels in de competitie te winnen, staat op de vijftiende plaats en beleeft de slechtste seizoensstart sinds 2008/2009. En afgelopen donderdag ging het eerste optreden in de groepsfase in de Europa League ook nog eens tegen FC Sevilla met 2-0 kansloos verloren. Alle ingrediënten voor een crisissfeer.

Maar er is geen crisis in de Kuip. De ploeg verloor weliswaar voor de vierde keer op rij een Klassieker van Ajax, maar dit voelde anders. Feyenoord beleefde ‘de nederlaag van de hoop’. Een vernedering was uitgebleven. Sterker nog, Feyenoord speelde Ajax grote delen van de wedstrijd van de mat en creëerde veruit de meeste mogelijkheden. Feyenoord raakte maar liefst drie keer de lat en moest lijdzaam toezien hoe de Ajax-doelman Jasper Cillessen alles uit zijn doel ranselde. De allergrootste kans in de slotfase, een schot van invaller Mitchell Te Vrede, werd door matchwinnaar Van Rhijn op de doellijn gesmoord.

Het elftal van Feyenoord speelde tegen Ajax als een hecht collectief waarin de meeste spelers bereid waren alles te geven. De ploeg speelde volgens de aloude huisstijl met opgestroopte mouwen en overtroefde het veel te lieve Ajax. Rutten ziet er de basis in voor goede resultaten, maar hij benadrukte na afloop wel dat Feyenoord zich niet ziet als een titelfavoriet. Volgens Rutten heeft de clubleiding die ambities ook niet uitgesproken. „Het past bij een grote club als Feyenoord dat we meedoen om het kampioenschap”, zo formuleerde de coach de wazige doelstelling.

Feyenoord mag dan misschien qua veldspel één van de beste Klassiekers van de laatste jaren hebben gespeeld, maar verschil met het verleden is dat de ploeg (nog) niet kan terugvallen op de individuele kwaliteiten van een topspits. De afgelopen vijftien jaar leunde Feyenoord sterk op doelpuntenmakers als Pierre van Hooijdonk, Dirk Kuijt, Roy Makaay, John Guidetti en Graziano Pellè. Dit vijftal maakte een einde aan het verhaal dat Ove Kindvall de laatste veel scorende spits van Feyenoord was. Grote vraag is echter of Colin Kazim-Richards de potentie heeft zich in het rijtje van topschutters te spelen.

Kazim-Richards was gisteren in de punt van de aanval de verpersoonlijking van het ongelukkige Feyenoord. De Turkse spits maakte bij zijn eerste basisoptreden indruk op het Rotterdamse publiek. Als een waar leider stuurde hij zijn ploeggenoten op het veld en liet hij zien over snelheid, kracht én techniek te beschikken. Maar het ontbrak hem ook aan dat ene wezenlijke onderdeel van het voetbal: scoren. Vooralsnog dus geen heldenrol voor de nieuwe spits van Feyenoord.

Feyenoord, zonder de geblesseerde Lex Immers, wist gisteren voor het eerst sinds 27 thuiswedstrijden in de competitie niet te scoren. Daar lag gisteren de crux. De komende tijd zal moeten blijken of de nederlaag tegen Ajax te wijten was aan pure pech of dat het gebrek aan scorend vermogen chronisch is. Rutten gaat gemakshalve het liefst uit van het eerste en rekent erop dat zijn ploeg met het veldspel van gisteren nog vele punten zal verzamelen. „Ons optreden was een applaus waard”, zo zei de coach.

De wijze waarop het Feyenoordpubliek de derde nederlaag op rij incasseerde was lovenswaardig. Van volkswoede of gelatenheid was dit keer geen sprake. Maar daarbij gaat de aanhang er wel vanuit dat het op korte termijn goed gaat komen met het elftal van Rutten. Bij de club die de voorbije decennia maar weinig prijzen wist te winnen koesteren ze de diepe wens op betere tijden. Dan kan zelfs een nederlaag tegen Ajax hoop geven.