Govaerts stem zwiert soepel langs stevige akkoorden

Jacqueline Govaert is nog altijd een ster. Of ze nu in haar eentje optreedt, zoals afgelopen winter; als sidekick van Thé Lau, zoals op recente optredens van The Scene; of zoals nu met een volledige band – de witblonde zangeres, die twaalf jaar de band Krezip aanvoerde, brengt het publiek in een uitverkocht Paradiso, Amsterdam, snel in vervoering.

De liedjes voor de dit jaar verschenen, prachtige solo-cd Songs To Soothe schreef Govaert in haar eentje thuis achter de piano. De uitvoering tijdens haar najaarstournee wordt verzorgd door een band, twee achtergrondzangeressen en vier blazers. Maar de piano blijft de baas. Met losse polsen hamert Govaert over de toetsen, wat leidt tot volle, bijna vlezige akkoorden. Die stevige klanken kan haar soepele stem makkelijk aan. Gul zwiert de zang langs de rijke harmonieën van nieuwe nummers als Sweet Friend en God Knows. Het zachte ronken van drie blazers ondersteunt, terwijl de drum subtiele ritmes speelt op soms niet meer dan een rammelaar. Govaert vertelt over de achtergronden van haar nummers, houdt laconieke praatjes tussendoor; schort met een stoer gebaar haar rok op om het uptempo Good Life te spelen. Het is opvallend hoeveel jonge fans op het optreden zijn afgekomen, ook al lijkt Govaerts huidige muziek niet meer op de luchtige pop van Krezip. De nieuwe nummers verwijzen naar de doorvoelde, bluesy stijl van Carole King. Kings I Feel The Earth Move zingt Govaert hier ook, wippend op haar pianokruk als op een paard in draf.