Bulkend van opwinding

Royal Blood, uit Engeland, zorgt om meerdere redenen voor een sensatie: door de overgave van het publiek aan dit rockduo, en door de fontein aan riffs, roffels en sjeuïge hooks, zoals te horen in de nummers op hun in eigen land verkooprecords brekende, titelloze debuut-cd. Ook bijzonder: wat klinkt als een gitaar, wordt door zanger Mike Kerr op een basgitaar voortgebracht. Een basgitaar die gemeen scherp en knerpend kan klinken, en makkelijk voor een gitaar kan doorgaan, dat wel. Samen met drummer Ben Thatcher zorgt Kerr voor een hard en woest geluid, in de traditie van Led Zeppelin en The White Stripes, en voor schwung in de melodieën. Ieder nummer bulkt van de opwindende wendingen en snedige overgangen. De ritmes zijn niet te snel, en hebben vaak een aan Queens Of The Stone Age herinnerende deining. Die ‘boogie’ klinkt traag maar verwoestend, in de nummers Ten Tonne Skeleton en Out Of The Black; als een losgeslagen schip op woelige zee.