Geen honderd meer

Goedgeluimd maar toch grotendeels in ernst hield mijn clubgenoot Johan van Hulst begin september op de ledenvergadering van de schaakclub Caïssa een toespraakje over het verdwijnen van de ware clubliefde.

Hij is 103 jaar oud en het had hem veel moeite gekost om te komen. „Ik ben geen honderd meer”, verzucht hij soms. Maar in zijn toespraak was hij zoals we hem kennen, vlammend en humoristisch. Tegen Eelke Wiersma, de bekerwinnaar van een naar Van Hulst genoemd snelschaaktoernooi, zei hij dat die ongetwijfeld nooit zal doen wat tegenwoordig aan de orde van de dag is, het ene seizoen voor Amsterdam spelen en dan voor Leiden of Den Haag of een andere huurlingenclub.

Wiersma stond er een beetje bedremmeld bij; misschien vroeg hij zich af of zijn clubliefde echt groot genoeg was om een aantrekkelijk aanbod af te slaan. Mijn eigen clubliefde laat in ieder geval iets te wensen over, want ik was niet bij die vergadering en wat ik net schreef ontleen ik aan de website van de club.

In de wedstrijd om de European Club Cup in Bilbao speelt Anish Giri voor het team van SOCAR. De letters staan voor State Oil Company of the Azerbijan Republic. Kort daarvoor had Giri in Linares in de finale van de Spaanse clubcompetitie gespeeld voor de Baskische club Sestao Naturgas, en hij speelde dit jaar ook in de Duitse, Britse, Franse en Nederlandse competitie. Johan van Hulst heeft al bijna 76 jaar dezelfde club lief, maar Giri moet zijn liefde verdelen, net als de meeste moderne topspelers.

In Bilbao speelt Loek van Wely voor Gros Xake Taldea uit San Sebastian, Erwin l’Ami speelt voor Solingen en Robin van Kampen voor Huginn Chessclub, een IJslandse gelegenheidscombinatie. Er doen ook drie Nederlandse teams mee, die bijna geheel uit Nederlanders bestaan.

In de eerste ronde werd landskampioen En Passant uit Spakenburg met 5-1 verpletterd door het Russische team Malachiet. In deze duisternis was er één helder stralende ster en dat was Manuel Bosboom, die met speels gemak won van de vroegere aspirant-wereldkampioen Peter Leko.

Alexei Shirov, die voor Malachiet speelde, zei: „Manuel Bosboom kan altijd voor verrassingen zorgen, dat weten we sinds hij in 1999 in een snelschaaktoernooi in Wijk aan Zee Kasparov versloeg. Maar 5-1 is ook genoeg voor ons.”

Manuel Bosboom - Peter Leko, ECC Bilbao 2014

1. c4 Pf6 2. Pf3 e6 3. g3 d5 4. Lg2 Le7 5. 0-0 0-0 6. Dc2 b6 7. cxd5 Pxd5 8. a3 Lb7 9. d4 Pf6 10. Pc3 c5 11. dxc5 bxc5 Hij hoopt op spel langs de b-lijn, maar hierna zal zwart veel last krijgen van de zwakte van zijn c-pion. Na het meer solide 11...Lxc5 heeft wit een klein voordeel in een rustige stelling. 12. Td1 Db6 13. Lg5 Tc8 14. Tac1 Pa6 Dekt zijn zwakke c-pion, maar het paard zal hier tot het eind van de partij heel ongelukkig staan. 15. e4 Lf8 Na 15...h6 zou 16. e5 hxg5 17. Pxg5 erg sterk zijn. 16. Lxf6 Ook 16. Pe5 zou zwart in grote problemen brengen. 16...gxf6 17. e5 Lg7 Na 17...f5 zou Bosboom zijn lievelingszet g4 kunnen spelen en er in dit geval een pion mee winnen. 18. Td6 Dc7 19. Tcd1 Td8 20. Pb5 Da5 Na 20...De7 kan wit kiezen tussen het rustige 21. Dd3 en het directe 21. Pg5 fxg5 22. Lxb7, in beide gevallen met beslissend voordeel.

Zie diagram.

21. Pg5 Txd6 Iets meer tegenstand bood 21...fxg5, maar na 22. Lxb7 staat wit gewonnen. 22. Dxh7+ Kf8 23. Pxd6 Dreigt 24. exf6 en mat. 23... fxg5 24. Lxb7 Td8 25. Dh5 Td7 26. Pc4 Zwart gaf op. Na 26...Txd1+ 27. Dxd1 gaat zijn zielige paard op a6 verloren.