Katholieke sluikreclame

In de proloog van horrorfilm Deliver Us From Evil zien we drie soldaten op missie in Irak. Als ze in een duistere grot op vreemde inscripties stuiten, gebeuren rare dingen. Eenmaal terug in Amerika gaan ze zich steeds vreemder gedragen, meestal aangezet door de ‘duivelse’ muziek van The Doors (Break on through to the other side). Als eentje zijn vrouw toetakelt, raakt de stoïcijnse politieagent Ralph Sarchie erbij betrokken, een gewezen koorknaap die wat voorbarig het geloof heeft afgezworen.

Met heel veel goede wil kan je zeggen dat Deliver Us From Evil over het uitdrijven van oorlogstrauma’s gaat, maar dat is te veel eer. Deze zoveelste exorcismefilm heeft duistere soundscapes die zorgen voor een constant gevoel van ongemak, en om de vijf minuten op clichématige wijze een oudbakken schrikeffect: wat doemt opeens uit die schaduw op?

De enige vrouwenrol is ondankbaar: Ralphs zwangere vrouw mag alleen zeuren waarom hij zo bezeten met zijn werk bezig is. En uiteraard is de zogenaamd echt gebeurde film tevens sluikreclame voor de katholieke kerk. Voor spiritueel advies zorgt een rock-’n-rollpriester, een broeierige ex-junkie die het licht heeft gezien: niet het type dat nu vaak het nieuws haalt.