Goede chemie en gevatte teksten in eerste romkom Daniel Radcliffe

Wanneer hij zijn vriendin op overspel betrapt, raakt de gesjeesde student Wallace gedesillusioneerd in de liefde. Net op het moment dat hij op een feestje met magneetletters cynische liefdesteksten op de koelkastdeur maakt, ontmoet hij Chantry. Ze delen hetzelfde gevoel voor humor en hebben een leuke avond. Als Wallace haar thuisbrengt, komt de aap uit de mouw: Chantry heeft al een vriend. In een variatie op de klassieke romantische komedie When Harry Met Sally stelt ze voor dat zij en Wallace beste vrienden worden en niet meer dan dat. Wallace stemt toe, waarbij beiden de werkelijke gevoelens die ze voor elkaar gaan koesteren lang wegstoppen.

What If, naar een toneelstuk, volgt grofweg de gebaande paden van de romkom. Wat de film die iets te graag ‘quirky’ wil zijn uiteindelijk toch charmant maakt, zijn de humoristische dialogen en de hoofdrollen van Daniel Radcliffe en Zoe Kazan. Radcliffe mag hier eindelijk een contemporaine rol spelen die dichtbij zijn eigen leeftijd en afkomst ligt: een met Brits accent sprekende, gevatte jongen met lichte baardgroei. Het gaat hem uitstekend af, al zal het altijd lastig voor hem blijven zijn Harry Potter-imago van zich af te schudden. Kazan, die eerder al opviel in Ruby Sparks, speelt een jonge vrouw die lekker haar eigen gang gaat. Ze mag de animatieafdeling runnen van het bedrijf waar ze werkt maar blijft liever haar eigen gedachtespinsels illustreren – leuke animatiefilmpjes die we op gezette tijden ook door het beeld zien zweven.

De chemie tussen Radcliffe en Kazan, het geheim van een bovengemiddelde romkom, spat van het scherm, met als hoogtepunt een bezoek aan een kledingwinkel waarbij Wallace een kortstondig erotisch moment in haar paskamer beleeft. De bijrollen zijn minder sterk bezet: Adam Driver speelt een variatie op zijn rol in tv-serie Girls en Chantry heeft een irritant zusje dat in de slapste scènes opduikt. Onnodige ruis.