Nieuw: hulplijn voor de Indiase man

Nieuw in het land dat wereldwijd bekend is om de vele verhalen over brute verkrachtingen van vrouwen: een hulplijn voor ‘mannen in nood’.

In vier maanden tijd kreeg de lijn 29.000 telefoontjes van mannen die zich mishandeld voelen door hun echtgenote of geliefde. „We zijn pas sinds kort in heel India bereikbaar, dus nu gaat het hard”, zegt Wasif Ali, van Save Indian Family, de organisatie die de hulpdienst startte.

Dat telefoonlijnen voor vrouwen veel vaker worden gebeld – de vrouwenhulplijn in Delhi kreeg in vier maanden bijna tien keer zoveel telefoontjes – zegt hem niks.

De verhalen die de mannen in nood hem aan de telefoon vertellen zijn „verschrikkelijk”, vindt Ali. Er was een vrachtwagenchauffeur die volgens zijn vrouw niet genoeg verdiende en te vaak van huis was. Op een gegeven moment keerde hij terug van een reis en liet zijn vrouw hem niet meer binnen. „Zij sloeg hem. Hij sloeg niet terug maar ging naar de politie. Daar werd hij ook geslagen omdat ze dachten dat hij loog. Wat moet zo’n man doen? Niemand gelooft hem als hij vertelt met wat voor feeks hij is getrouwd.” En dan was er nog de man die volgens Ali „zwaar mishandeld” werd door zijn vrouw. „Hij kwam op ons spreekuur met een blauw oog”. Hoe dat kwam? De hoogte van Ali’s stem stijgt bijna een octaaf. „Ze gooide een asbak naar zijn hoofd!”

S ave Indian Family organiseert ook bijeenkomsten voor mannen in nood. Op een grasveld in het centrum van Delhi, omringd door drukke wegen, wacht hulpverlener Amit Lakhani op „slachtoffers”, zoals hij de mannen noemt die zijn advies komen inwinnen. Het is niet erg druk vandaag. Uiteindelijk komt een man of negen opdagen. Een makelaar van middelbare leeftijd die zijn naam niet wil noemen, meldt zich met een lijvig juridisch dossier onder de arm. Hij draagt een lichtgekleurde pantalon en een grijs shirt. Op zijn neus staat een modern brilmontuur. „Ik word bedreigd door mijn schoondochter”, zegt hij. „Er zijn problemen in het huwelijk van mijn zoon met haar, maar waarom moeten wij daarvoor opdraaien?”

De schoondochter heeft bij de politie aangifte gedaan tegen haar man en zijn ouders. „Ze zegt dat we haar onder druk zetten om een grotere bruidsschat te leveren. Nu is mijn zoon gearresteerd. Wat zij zegt is niet waar. Ze doet dit omdat ze niet meer met hem getrouwd wil zijn.”

H et vragen van geld en goederen aan de familie van de bruid – een bruidsschat – is verboden in India. Maar het gebruik is springlevend. Met name in de hogere klassen worden de gekste eisen gesteld: een Mercedes, een vakantiehuis in de Himalaya, een vermogen aan sieraden. Geregeld staan berichten in de kranten over vrouwen die onder grote druk staan om de te magere bruidsschat aan te vullen. In 2013 stierven volgens overheidsstatistieken 8.000 vrouwen een gewelddadige dood (moord of zelfmoord), omdat ze niet aan de eisen konden voldoen. Om vrouwen te beschermen is in de jaren 80 een wet ingevoerd die de politie verplicht meteen tot actie over te gaan na aangifte van bruidsschat-dreigementen.

Save Indian Family overdrijft wellicht over het leed van de Indiase man, maar met de anti-bruidsschatwet lijkt iets mis. Van de 152.000 mannen die jaarlijks om bruidsschatsredenen worden gearresteerd, wordt slechts 15 procent veroordeeld. In juli besloot het Hooggerechtshof in te grijpen. De wet „wordt door ontevreden echtgenotes als wapen gebruikt in plaats van als bescherming”, oordeelden de rechters, en ze zwakten de bevoegdheden van de politie af.

Lakhani: „Er heerst een taboe op echtscheiding. Daar zouden we vanaf moeten. Dan hoeven vrouwen niet de wet te misbruiken.”