Lamplicht uit een zwart gat, kan dat?

Tekening Sofia de Luca

Mira die negen jaar is, ligt in bed te denken. Ze denkt aan de diepzee. Ze denkt aan de hele aardbol die onder haar bed hangt. En aan de sterrenhemel en wat er achter het einde is.

Mira bestaat echt. Ze woont in Nederland en ze heet eigenlijk anders, maar dat doet er niet toe. Er is nu een boek over Mira. Dat boek is gemaakt door kunstenares Judith Nab, door Mira en door zestien andere kinderen uit Nederland en Zwitserland. Het is een bijzonder en ongewoon boek. Het heet Mijn huis, de rest van de wereld en daarbuiten.

Het gaat over ontdekken. Wat je kunt ontdekken, hoe dat gaat en of je er fantasie voor nodig hebt. De kinderen, die echt bestaan, proberen te ontdekken hoe de diepzee is, wat er in de aarde is, en in het universum. Moeilijke dingen.

Ze deden echte interviews met echte wetenschappers. Die doen spannend onderzoek naar bacteriën of ondergrondse vondsten, maar ze zijn ook serieus.

De kinderen maakten zelf verhalen en tekeningen. Mira wil een lamp verbinden met de energie in het zwarte gat. Zou dat kunnen? Heb je dan voor altijd energie? En Sofia uit Zürich tekende een onderwaterdier dat goed kan koprollen.

Het is een wetenschapsboek en een fantasieboek tegelijk. Soms is het wel moeilijk. Er is een hoofdstuk over de relativiteitstheorie van Albert Einstein. Dat is een van de moeilijkste nadenkdingen er zijn. Het lijkt wel alsof het boek niet bedoeld is om te snappen, maar om te fantaseren over moeilijke dingen. De kinderen in het boek kunnen dat goed. Olga uit Zürich zegt „Kinderen kunnen gewoon beter tekenen.”