Je gaat niet naar Syrië voor de groente

Terreurcoördinator Dick Schoof heeft het druk met alle gezinnen die naar Syrië proberen te reizen.

Nationaal terreurcoördinator Dick Schoof komt „tijd tekort”. Het vertrek van twee gezinnen uit Hilversum en Amersfoort naar het islamitische kalifaat in Syrië en het tegenhouden van twee gezinnen in Huizen met dezelfde intentie, eisen zijn aandacht. Vanuit de Letse hoofdstad Riga reageert hij op de uitreizende families.

Gaat het inderdaad om vier of om nog meer gezinnen die naar Syrië willen?

„Dit is het ons nu bekende aantal, waarbij de bestemming van de Amersfoortse en Hilversumse gezinnen overigens nog onbekend is.”

Waarom kan het ene gezin probleemloos vertrekken en wordt het andere tegengehouden?

„Dat valt of staat met de informatie die we op dat moment hebben.”

De vader van het Amersfoortse gezin is Jermaine W., al jaren bekend bij de inlichtingendienst AIVD.

„Dat klopt, al is hij nooit veroordeeld. De informatie dat hij met zijn vrouw en kinderen ook daadwerkelijk zou vertrekken, was onvoldoende hard. Daardoor konden ze wegglippen. Ik heb trouwens het sterke vermoeden dat de aanhouding van de twee hem bekende gezinnen in Huizen de prikkel is geweest voor W. om overhaast met zijn gezin het land te verlaten.”

Dat klinkt als een leermoment voor de betrokken overheidsinstanties.

Schoof denkt even na. „Oké, dat kun je zeggen, maar vergeet niet: uitreizende gezinnen zijn echt weer iets nieuws. Het begon met geradicaliseerde jongeren die vertrokken, vervolgens waren het uiterst radicale vrouwen en daarna volgden jonge vrouwen die vertrokken om daar te trouwen. Nu gaat het om gezinnen met jonge, leerplichtige kinderen. In dat opzicht wordt het steeds gekker.”

In een tweet stelde u uitreizen naar Syrië gelijk aan een jihadgang. Er is geen verschil tussen emigreren naar het kalifaat en deelnemen aan de gewapende strijd aldaar?

„Het is allereerst geen internationaal erkende staat, maar een door een internationaal erkende terreurorganisatie bezet gebied. Als bewoner van dat gebied moet je je min of meer verbinden aan IS om er te kunnen leven. Zonder goedkeuring van hun gruwelijke geweld kun je er simpelweg niet leven. Als deze gezinnen er groente zouden gaan telen, hadden we niet op deze manier ingegrepen. Maar zelfs als ze dat van plan zouden zijn geweest, hadden we alles gedaan om ze tegen te houden. Het is naïef te veronderstellen dat je zomaar in de zelfbenoemde staat van IS kunt leven.”