Verdomd, ik ga omhoog

Flyboarden houdt het midden tussen snowboarden, waterskiën en Cirque du Soleil. Onze verslaggever probeerde het en voelde zich als James Bond. Of Iron Man. Of Jezus.

Flyboarden vergt oefening, zo merkte verslaggever Peter van der Ploeg. foto peter de krom

Een vis springt op uit het donkere water van het Kinselmeer bij Durgerdam. Het is een flinke jongen, een karper denk ik. Vanaf twee meter hoogte kijk ik op ‘m neer, zwevend boven het water als een biddende buizerd. Vanuit de constructie onder mijn voeten, een flyboard, spuit er water met flink kabaal keihard naar beneden, zodat ik omhoog ga. Ik zweef letterlijk boven het water.

Nou Hij weer.

Ik voel me een beetje als James Bond. Of Iron Man. Of Jezus.

Ik hoef eigenlijk alleen m’n tenen maar te bewegen om naar voren of achteren te bewegen. Een bocht naar links of rechts is een kwestie van mijn gewicht verplaatsen. En dan weer m’n balans zien te bewaren door mijn benen recht te houden en druk te zetten met m’n tenen – of juist niet.

Echt heel moeilijk lijkt het niet. Tot ik een teen te ver uitstrek, of zoiets, en uit balans raak. Ik probeer meteen maar een dolfijnenduik, want blijven staan zit er nu toch niet meer in. Lichaam strekken, handen naar voren, als een dolfijn het water in en met de stuwende kracht van m’n flyboard meteen het water weer uitduiken, zo glorieus mogelijk. Ik had het op YouTube gezien, maar ik kan het helemaal niet. Ik land keihard met de zijkant van m’n hoofd op het water.

Geen nood, maar wel even uitblazen, mezelf vasthoudend aan de jetski van Stephan Krook, van Flyboard Team Holland. Welkom in de wereld van flyboard, een hippe nieuwe watersport die het midden houdt tussen snowboarden, waterskiën en Cirque du Soleil.

Allemaal waterratten

Stephan en zijn zoon Bo zijn gek van de flyboards, sinds ze er in 2012 een kochten van voormalig Frans jetskikampioen Franky Zapata, de bedenker. Ik haalde net twee meter boven het wateroppervlak, zij halen veertien meter. Ze maken salto’s, zwieren door de lucht en doen met vrij groot gemak de dolfijnenduik. Bo, net klaar met opnames met de cast van Koefnoen aan de andere kant van het meer, komt even laten zien hoe het moet. Met zijn witte hondje op de arm stijgt hij met gemak vier meter omhoog. Het hondje blijft rustig, Bo blijft rustig. Iedereen op de kade staat met open mond te kijken.

„We zijn allemaal waterratten”, zegt vader Krook. „We wonen al twintig jaar aan het water, in Warmond en we doen er alle watersporten: waterskiën, wakeboarden, noem het maar op. Toen Bo online zag dat Zapata dit ontwikkelde, wilden we het ook. Het zag er ongelooflijk uit. Zo James Bond. Zo gaaf. Meteen gekocht natuurlijk.”

De familie Krook probeerde de flyboards op vakantie in Spanje. „Op alle stranden waar we het probeerden reageerden de mensen hetzelfde: zodra we omhoog kwamen uit het water, ging iedereen staan om foto’s te maken. Toen mensen vroegen of ze het zelf konden proberen, en er zelfs met grof geld werd gewapperd, bedachten we: hier zit meer in.”

Inmiddels geven ze over de hele wereld shows. Dubai, Amerika, China, noem maar op. In Nederland zagen we ze de afgelopen twee jaar tijdens de Canal Parade in Amsterdam en ze deden mee bij programma’s als Holland’s Got Talent en Je zal het maar hebben van BNN. En ondertussen geven ze het hele jaar door les. Terwijl ik in het water lig staat het organisatieteam van de Canal Parade te kijken. Zij hebben het net zelf met veel enthousiasme geprobeerd. Stephan Krook had ze gewoon gebeld, hij wilde meedoen aan de Gay Pride van 2013. „Ze zeiden dat ik op een wachtlijst moest en veel geld moest neertellen”, zegt Krook. „Dat was niet de bedoeling. Ik heb een paar filmpjes opgestuurd en uiteindelijk hebben we er gratis onze show gedaan. In pakken die moeder de vrouw thuis had gemaakt. Dit jaar deden we het in gesponsorde pakken. Die beelden zijn de hele wereld overgegaan.”

Krook dacht zelf in eerste instantie aan een korte hype. „Ik had verwacht dat het even leuk zou zijn, en dat zo’n ding dan in de kast eindigt. Maar Zapata bedenkt telkens wat nieuws met dezelfde techniek. Vorig jaar een hoverboard, een soort zwevend skateboard, en in november krijgen we een jetpack voor op je rug.”

Hoe moeilijk is het?

Je moet een beetje fit zijn en niet heel angstig aangelegd. De hoogte is niet zo erg, want je hoeft niet zo hoog boven het water te komen voor het gevoel van zweven, maar het idee dat je met een verkeerde beweging in volle vaart weer naar beneden knalt zal sommigen afschrikken.

Ook de prijs zal sommigen afschrikken. Krook: „We geven les en demonstraties, maar we zijn ook dealer van flyboards. Je koopt er een voor 4.775 euro, dan heb je de hele set: het flyboard, de slang en de bevestiging. Maar, dan moet je er nog wel een jetski bijhebben.”

Een beetje rijkeluissport dus? Dat ziet ook Krook in: „Het is niet goedkoop. Een clinic bij ons is 65 euro voor een half uur. Maar ja, het is ook een beetje James Bond. En wij komen daardoor op van die exclusieve feesten. In China hebben we rond Oud en Nieuw twee weken lang drie shows per avond gedaan, te gek. Ze stonden daar in de rij voor onze handtekeningen.”

Niemand vraagt mij om een handtekening. Voordat zelf ik een paar verticale meters wist te maken, moest ik erachter komen hoe je in godsnaam je balans kan vasthouden.

Ik begin liggend op m'n buik in het water. Krook geeft aanwijzingen vanaf de jetski. „Hou je benen recht en probeer ze recht onder je te krijgen, alsof je gaat staan.” Dat lukt, en Krook geeft wat meer gas. Verdomd, ik ga omhoog. Om mij heen zie ik enorm veel modder omhoog komen door de kracht van het water uit het board. Een seconde later heb ik een aanzienlijk deel ervan ingeslikt.

Blijven staan zodra ik helemaal uit het water ben is lastig. Elke verkeerde beweging kan me uit balans brengen - zoals je op een snowboard ineens door de lucht vliegt als je met je voeten verkeerd druk geeft, en je board in de sneeuw hapt.

Krook lacht: „Je kan al blijven staan!”

Staan? Zweven is het.