Perfecte cast gehinderd door contract

Een geheimhoudingscontract: dat moest toneelschrijver Marcel Osterop ondertekenen na drie maanden stage bij de gemeente Eindhoven. Het was zijn opzet een stuk te schrijven over de ambtenarij met haar beslissingsprocedures en machinaties. Schitterend idee, maar vanuit de gemeente kwamen strenge eisen: niemand mocht zich herkennen en over de inhoud moest „gecommuniceerd” worden. Osterop verzon een list: hij koos een uitweg door de wereld van het ambtenarenapparaat te verlaten.

De vier acteurs staan, symbolisch, op een wankele speelvloer. In plaats van ambtenaren spelen ze ruziënde huisgenoten die met elkaar in de clinch liggen over een lekkend dak, een nieuwe keuken. Een externe deskundige sust met stadhuistaal de spanningen.

Osterop zelf zit in de zaal, als een beklaagde. De acteurs richten zich tot hem met klemmende vragen over het negatieve beeld dat hij schetst van bestuurszaken. Osterop repliceert dat hij „de verantwoordelijke” is die „slechts personages en geen echte mensen” schreef.

Osterop kan geen kant op door de afspraken, terwijl dit onderwerp juist vraagt om artistieke vrijheid. Jammer, want de vier acteurs tonen schitterend spel. Michiel Nooter is een ijzersterke intermediair met de juiste, zoet-psychologiserende toon. Juul Vrijdag, Carola Alons en Dennis Coenen geven de wederzijdse irritaties en de frustraties uitstekend vorm. Osterop had het contract niet moeten aanvaarden; nu zijn hij en vooral de perfecte cast gekortwiekt.