Ongelooflijk lekker vlees maar vegetarische zeperd

foto Olivier Middendorp

Het restaurant bestaat al vijf jaar, maar dat zou je zomaar ontgaan kunnen zijn. Je kijkt er gemakkelijk overheen, het ligt verscholen tussen de hoge kantoorgebouwen in een stukje non-descript Amstelveen. Als we de parkeerplaats opdraaien (gratis parkeren) ziet het er leeg en vervreemdend uit: een strak, laag, nieuw gebouw aan een vijver met een fontein omringd door groen.

Eenmaal binnen valt alles op z’n plek. Binnen een uur stroomt de zaak, het is een druilerige maandagavond, vol met families, zakenmannen, stellen en niet te vergeten Japanners die in Amstelveen wonen en graag in een groene omgeving dineren.

Kronenburg is een tikkie chic en een tikkie zakelijk, de zaak is strak maar warm modern ingericht, de stoelen zitten heerlijk en om de tafels is er veel ruimte zodat er in alle discretie belangrijke gesprekken gevoerd kunnen worden. En oh, wat heerlijk: er is geen muziek, alleen het geluid van het klaterend water dat buiten tegen de glazen wanden weerkaatst.

We gaan van start met een prettig mousserend huisaperitief (7,50), er komt een fles kraanwater op tafel en we bekijken de kaart. Er is keuze uit drie voor-, tussen-, hoofd- en nagerechten en een chef’s menu dat tweewekelijks wisselt. Er is een uitgebreide wijnkaart, maar we kiezen bij iedere gang een andere (open) wijn (van 4,50 tot 7,50) en de vriendelijke sommelier helpt ons daarbij.

De gerechten zien er voornamelijk klassiek uit; hier geen gekke fratsen – natuurlijk niet zo vreemd als je voor lunch vooral zakenmensen aan tafel krijgt. De prijzen zijn aangenaam (35,- en 38,50 voor drie gangen, 44,50 voor vier gangen) en de bediening weet wat gastvrijheid is.

Als voorgerecht kiezen we voor gepekelde riddervis met een bitterbal met rivierkreeft en citroengras en een salade van komkommer, koolrabi en gember en een mousse van rode biet. De vis is stevig en smaakvol en ook de bal is lekker, maar de salade is een mond vol vooral duffe kool en de rode bietenmousse valt helemaal uit de toon.

Hetzelfde euvel doet zich voor bij het andere voorgerecht: tartaar van coeur de boeuf tomaten en buffelmozzarella. Daar zit een pittig gepeperd schuimpje bij waarvan ons de tranen in de ogen springen en dat helemaal niet past bij de tomaten. We dachten toch echt dat de tijd van schuim en mousse nu wel voorbij was, maar bij Kronenburg zijn ze er nog steeds dol op.

De tussengerechten zijn beter in balans: een heerlijke ossenstaartbouillon met ravioli van ouderwetse allure, en een rouleau van Bressekip met gepocheerd ei, Hollandse spinazie en hollandaise. De kip is een beetje droog – wat zonde van die kostbare Bressekip! –, maar het ‘ei met spinazie en hollandaise’-gerecht is zo lekker dat we even overwegen een tweede portie te bestellen.

Dat doen we niet, want er komen nog hoofdgerechten: gebraden en gestoofd rundersukadestuk met pastinaak, biet, broccoli, auberginecompote en jus. De sukade doet grootmoeders tijd herleven – dit is zo ongelooflijk lekker, ze kunnen echt koken hier.

Maar dan komt toch weer de teleurstelling: het taartje van Ransdorpse feta met kummel, spinazie, groene asperge en geprakte truffel-aardappel met crème van wortel en sinaasappel is een zeperd. Het taartje is droog, je proeft nauwelijks feta, de truffelaardappel is niet lekker en bovenal: het is niet in evenwicht. Er is van alles van stal gehaald, maar tot een smakelijk geheel wil het niet worden.

Als we ten slotte aan de heerlijke kaas (van Kef) en het vijgenbrood zitten – de Spaanse blauwe cabrales is op het randje – maken we de balans op: bij Kronenburg kunnen ze prima overweg met klassieke vlees- en visgerechten, ze zijn daar zelfs heel goed in, maar ze branden hun vingers aan de vegetarische. Ze willen wel, ze proberen echt iets anders dan aubergines met kaas en tomaat uit de oven, maar het is het nog niet. Jammer, want het is een prettige plek, met een prettige atmosfeer en prettige bediening. Je zou zelfs bijna vergeten dat je tussen de kantoren zit in een stukje Amstelveen waar je ’s avonds een kanon kunt afschieten.