Arrogant en naïef verbetert Tony’s Chocolonely de wereld

Bo&Caro gaan elke dag naar een bedrijf. Ze zijn bij aandeelhoudersvergaderingen, productpresentaties of vrijdagmiddagborrels en willen graag weten: wie is hier belangrijk?

Wat: Ochtendvergadering bij chocoladebedrijf Tony’s Chocolonely
Wie: Directeur Henk-Jan Beltman, van alles en nog wat-manager Carline Jonkers, salesmanagers Frits Snel en Eva Gouwens, keten-regisseur Arjen Boekhold, accountmanager Sanne Arts

Iedereen die bij chocolademaker Tony’s Chocolonely werkt móét aan het eind van de werkdag een reep chocola meenemen. Om uit te delen. Dat doen ze in plaats van reclame maken. “Want dat past gewoon niet zo goed bij ons”, verklaart manager Carline Jonkers. “Liever laten we zo veel mogelijk mensen onze chocola proeven in de hoop dat ze het dan ook kopen.”

En warempel, het werkt. “De omzet van afgelopen augustus was meer dan een miljoen euro”, zegt salesmanager Frits Snel trots. Normaal worden zulke bedragen alleen in sinterklaastijd behaald.

Old-school idealistisch een schooltje openen

Het in 2006 opgerichte bedrijf koopt zijn cacao direct in bij zo’n duizend boeren in Ghana en Ivoorkust. Eind dit jaar moeten dat er vijftienhonderd zijn. Op die manier wil het bedrijf ‘slaafvrije chocola’ produceren. Want ja, er werken dus slaven op veel cacaoplantages in Afrika, denken ze bij Tony’s. Eva Gouwens heeft ze zelf gezien toen ze er was. “Stond er bijvoorbeeld een klein jongetje met een enorm kapmes in een cacaovrucht te hakken. Tijdens schooltijd. Hij had ‘vakantie’ zeiden ze. Ja ja.”

“Maar”, merkt Arjen Boekhold, verantwoordelijk voor de gang van zaken binnen de chocoladeketen op, “we kunnen wel met een grote bek roepen dat kinderen niet mogen werken, maar er blijven weinig andere opties over als er niet eens een school is waar ze naar toe kunnen.” Dus vliegt hij binnenkort naar Ivoorkust om, heel klassiek idealistisch, een schooltje te openen.

Commercieel maar niet voor het geld

“Ik weet het”, knikt Henk-Jan Beltman. “Het klinkt arrogant en naïef om te verkondigen dat je de wereld gaat verbeteren. Maar toch doen we het. En als er niets verandert in de chocoladeketen hebben wij gewoon faliekant gefaald.” Daarom is Beltman’s belangrijkste taak van Tony’s Chocolonely een commercieel succesvol bedrijf te maken. “Pas dan worden we serieus genomen door de grote jongens in de wereld van de chocola. En zullen ook zij kritisch naar hun eigen product gaan kijken.”

Beltman is bezig met onderhandelingen in de Verenigde Staten maar in Nederland gaan de zaken alvast lekker. Tony’s marktaandeel in de chocoladesector is 4,5 procent. “Daarmee laten we Ritter en Nestlé definitief achter ons en hebben we Verkade bijna ingehaald”, glimlacht Sanne Arts. Al dat succes komt volgens Beltman door het team van Tony’s. Twintig mensen die ‘sociaal vaardig en extreem slim’ zijn. “En misschien nog wel belangrijker: ze werken hier niet voor het geld.” Tony’s Chocolonely betaalt tot 30 procent minder salaris dan de andere bedrijven. Maar daar staat één ding tegenover: altijd onbeperkt chocola.