Mijn euforie duurt maximaal een week

Schrijver en model Alexandra Smith was er klaar mee. Als zelfstandige kwam ze jarenlang nét niet rond. Het roer moest om. Hoe doe je dat, succesvol worden? Vandaag: netwerken op feestjes.

In een intieme netwerksfeer bereik je veel meer, ontdekte Alexandra Smith. Foto Hans Bracke

Elke ondernemer wil gevonden worden. En dan liefst zonder dat je tienduizenden euro’s kwijt bent aan reclame, want die heb je als zzp’er in crisistijd vaak niet. Op je website vermelden wie je bent en wat je doet, is onvoldoende. Dat doen al je concurrenten ook. Ik ben er daarom van overtuigd dat ik beter verkoop in een persoonlijk gesprek. Dus zoek ik situaties op waarin de gunfactor keihard kan toeslaan.

Gelegenheid schept opdrachten, maak ik mezelf wijs. En dus bevind ik me vandaag tussen honderden vrouwen met begeerte in hun ogen. We hebben allemaal hetzelfde doel: nog succesvoller worden. Financial freedom for woman, heet het evenement.

Als ik acht uur later wegga, ben ik ervan overtuigd dat alles wat ik wil haalbaar is. Ik heb geleerd hoe ik moet onderhandelen, heb mijn eigenwaarde opgekrikt en ben er zeker van dat er een markt is voor mijn diensten. Bovendien heb ik zes visitekaartjes uitgedeeld en teruggekregen. Alle zes ontvingen netjes op het einde van de dag mijn LinkedIn- uitnodiging. In euforie breng ik de daaropvolgende dagen door, volop in de actiemodus. Maximaal een week duurt het. Daarna ben ik weer terug bij mijn miserabele zelf en de realiteit van het moment. Ik wil meer geld verdienen, maar ondanks alle kennis die ik bij dit soort events opdoe, is het verdomd lastig om het ook in de zzp-praktijk toe te passen.

Zo’n event prikkelt je hooguit om jezelf een schop onder je kont te geven. Laten we eerlijk zijn: tussen zo’n groot publiek ben je een nobody. Van netwerken komt eigenlijk weinig terecht, want mijn ervaring is dat hoe groter een event is, hoe anoniemer mensen zich voelen en gedragen. Feitelijk ben je een nobody tussen de nobody’s. Een nul tussen nullen die geld aan elkaar willen verdienen – terwijl niemand echt geld heeft. Kortom, je bent op de verkeerde plek.

Of ik volgende week langskom

Dus wat moet je wel doen? De massa op een andere manier opzoeken? Nog meer blogs schrijven voor nog meer sites? Bij het eerstvolgende verjaardagsfeestje dat ik bijwoon, krijg ik antwoord op mijn dilemma. Ik kom er algauw achter dat je veel meer bereikt in een intiemere sfeer. De jarige job is een ondernemer en heeft veel gasten die dat ook zijn. De drank vloeit rijkelijk, dus algauw is iedereen elkaars vriend. Zo praat ik ineens met een ondernemer mét personeel. We hebben een leuk gesprek dat begint met: „Hoe ken jij de jarige?” en overgaat in: „Wat doe je in het dagelijks leven”. Zodra hij erachter komt dat ik schrijf, legt hij zijn glas op tafel om op zoek te gaan naar zijn visitekaartje. Zijn bedrijf heeft al een tijd behoefte aan een nieuw verhaal voor op de website en door de drukte is het er tot nu toe niet van gekomen om op zoek te gaan naar een schrijver. Of ik volgende week langs wil komen zodat hij de schrijfopdracht kan toelichten?

Zeg altijd wie je bent

Zorgvuldig berg ik het kaartje op in mijn handtas. Dit is het levende bewijs: het dooddoenerige advies ‘zeg altijd wie je bent en wat je doet’ werkt. Je moet er alleen voor zorgen dat het zo informeel mogelijk in het gesprek aan bod komt. Een week later zit ik op zijn kantoor en meteen na de afspraak ontvangt hij mijn offerte. De volgende ochtend heb ik een goed betaalde schrijfklus binnen.

Mijn les: gelegenheid schept opdrachten en daar hoef je de massa niet voor op te zoeken. Je moet er alleen voor zorgen dat je je onder de juiste mensen bevindt en dat zij weten wie je bent en wat je doet.