Het was natuurlijk gewoon een luchtdoelraket

Het rapport zegt het niet, maar de Maleisische Boeing kan alleen maar door een luchtdoelraket vanaf de grond zijn neergehaald.

Op de plek waar MH17 neerstortte worden nog altijd bloemen neergelegd. Op het lint staat: „Voor de slachtoffers van de vliegramp.” Foto Reuters

De Boeing 777 van vlucht MH17 vertoonde geen technische gebreken en de goed getrainde bemanning heeft geen fouten gemaakt. Het toestel verongelukte op 17 juli na te zijn getroffen „door een groot aantal voorwerpen met hoge energie” die van buitenaf binnendrongen.

Dat is de hoofdconclusie van het gisteren uitgebrachte rapport van de Onderzoeksraad voor Veiligheid. Gisteren voegde voorzitter Tjibbe Joustra er nog aan toe dat „metalen voorwerpen” bij de lichamen van de bemanning zijn aangetroffen die nader onderzocht worden.

Luchtdoelraket

„Voorwerpen met hoge energie”: preciezer kun je niet zeggen dat het toestel werd neergehaald door een luchtdoelraket zonder het woord luchtdoelraket te gebruiken. Want de SA-11 (Boek-M1) die naar alle waarschijnlijkheid is gebruikt is voorzien van een ‘blast fragmentation warhead’, een springkop voorzien van een doorgroefde fragmentatiemantel die in scherven uiteenspat als de springstof explodeert. De site www.miltecmachining.com toont zo’n mantel. Luchtdoelraketten exploderen al voor ze hun doel bereikt hebben.

In theorie kunnen de gaten die in de cockpit en het voorste deel van de Boeing 777 zijn gevonden ook zijn veroorzaakt door het vuur van een zware mitrailleur, zoals het boordkanon van de veel genoemde Su-25, het Oekraïense grondaanvalsvliegtuig dat in de buurt van MH17 zou zijn waargenomen. Maar dat vliegtuig, waarover het rapport zwijgt, kon niet voldoende hoog vliegen. Het zou een lucht-luchtraket hebben kunnen gebruiken, maar zo’n wapen laat niet zoveel gaten achter. In beide gevallen zou de Boeing niet zó abrupt zijn verongelukt dat de aanslag niet op de cockpit voice recorder (CVR) of flight data recorder (FDR) geregistreerd zou zijn.

Hevige schokgolf

Dat is een ander belangrijk punt: de schokgolf van de ontploffende raket-die-niet-genoemd-mag-worden was zó hevig dat zowel de CVR als de FDR op hetzelfde moment en zonder voorafgaande waarschuwing uitvielen. Of zelfs niet het begin van een explosie is te horen op de CVR (zoals bij de PanAm-Boeing die in 1988 boven Lockerbie werd opgeblazen) is onduidelijk.

Als de tijdregistratie van de twee recorders betrouwbaar is, werd het toestel van Malaysia Airlines om 15.20 uur Nederlandse tijd getroffen, een paar seconden na het laatste radiocontact. De site flightradar24.com noteert overigens 15.21,5 uur als laatste contact. Dat maakt uit voor de reconstructie van de plaats boven Oekraïne waar MH17 getroffen werd.

Het rapport maakt een eind aan de wilde verhalen over de route die MH17 gevolgd zou hebben. Het staat nu vast dat het boven Oost-Oekraïne praktisch de beoogde ‘airway L980’ volgde – hoe ongewenst dat bij de bestaande dreiging ook was. Het kreeg tegen drie uur het verzoek om zeshonderd meter te stijgen om ruimte maken voor ander verkeer (er waren toestellen van Air India en Singapore Airlines in de buurt) maar kon daaraan niet voldoen en bleef op tien kilometer hoogte vliegen. (In de brief van minister Timmermans aan de Tweede Kamer staat het anders.) Om drie uur vroeg en kreeg MH17 toestemming om een onweersgebied te ontwijken. Op het moment van de aanslag vloog het toestel ongeveer zeven kilometer ten noorden van de hartlijn van airway L980.

Desinformatie

Het rapport haalt ook veel van de desinformatie onderuit die de afgelopen maanden vanuit Russische hoek is verspreid, vaak als kritische onderzoeksjournalistiek, listig gepresenteerd op Westerse internetsites (zoals globalresearch.ca) en voorzien van ‘overtuigende’ foto’s en filmpjes. De Maleisische Boeing zou honderden kilometers uit de koers hebben gevlogen, hij zou vlak voor de crash opeens snelheid hebben geminderd, hij zou zijn omgekeerd, enzovoort. Een glansrol is daar voor de Su-25.

Het rapport zwijgt over het feit dat NAVO-bevelhebber Phil Breedlove al op 30 juni meldde dat de separatisten over luchtdoelraketten beschikten en dat later is vermoed dat zo’n raket al op 14 juli was gebruikt om een Antonov-vrachtvliegtuig neer te halen. Ook is voor het rapport geen gebruik gemaakt van de veel besproken radarbeelden die Amerikaanse inlichtingendiensten van de aanslag zouden hebben. Het staat ook niet vast of die er wel zijn.