Pesthumeur

Dertig augustus, kwart over elf, station Amsterdam Sloterdijk. Jij, donker meisje met zwart jurkje, stapte in de trein richting Amsterdam en Amersfoort. Ik, man met een pet en een geel KLM-hesje, liep richting trap. Onze blikken kruisten elkaar en jij gaf een glimlachje. Dit lachje maakte mijn pesthumeur helemaal goed. Ik wil je hier graag voor bedanken.