Ontluisterende uitspraak over afgepakte kinderen in Huizen

Kinderen bij hun ouders weghalen is zo’n ingrijpende gebeurtenis dat instanties zich wel driemaal moeten bedenken voordat ze zo’n besluit nemen of laten nemen. Zoals in Huizen. Vrijdag 29 augustus werden in deze Gooise gemeente halsoverkop van twee gezinnen de ouders in de cel gestopt. De zes kinderen werden elders ondergebracht. Dat gebeurde na een machtiging van de kinderrechter. Het was in belang van de veiligheid, zei de burgemeester van Huizen. Het vermoeden bestond dat de gezinnen van plan waren zich met hun kinderen te vestigen in het kalifaat van IS (Islamitische Staat).

In de daarop volgende week gebeurde veel. Het Openbaar Ministerie verlengde het voorarrest van de vier ouders. De politie nam hun paspoorten in beslag, die bovendien vervallen werden verklaard. De Raad voor de Kinderbescherming besloot de kinderen onder toezicht te stellen. Burgemeester Hertog benadrukte een en andermaal dat het belang van die kinderen voor hem vooropstond. Een grootvader vroeg zich verontwaardigd af waarom de kinderen niet bij familie waren ondergebracht. De buurt toonde zich ongerust.

Twee dagen later besloot de rechter-commissaris dat maar één van de ouders, een vader, in voorarrest moest blijven. Bij de drie andere verdachten zag de rechter onvoldoende aanwijzingen dat zij van plan waren deel te nemen aan terroristische activiteiten.

De Raad voor de Kinderbescherming onderstreepte gisterochtend dat sprake was geweest van een acute situatie waarin de veiligheid van de kinderen niet kon worden gegarandeerd. „Onderzoek vooraf is meestal niet mogelijk gezien het spoedkarakter.”

Later die dag velde de rechtbank een vonnis dat voor alle betrokken instanties ontluisterend is. De kinderen mogen terug naar huis.

De radicale besluiten die 29 augustus werden genomen, waren gebaseerd op informatie van veiligheidsdienst AIVD. Die informatie kennen we niet. Wel de uitspraak van de rechtbank. Die luidt dat bij het ene gezin geen enkele aanwijzing is gevonden dat het van plan was te vertrekken. Het andere gezin wil wel emigreren, maar niet nu en zeker niet naar Syrië. De Raad voor de Kinderbescherming, zegt de rechtbank, heeft níét gemeld dat er zorgen zijn over de kinderen en hoe zij worden opgevoed of dat er andere onveilige omstandigheden zijn. Evenmin heeft de raad aangevoerd op grond waarvan er nu overheidstoezicht op de kinderen moet zijn.

Deze uitspraak is reden voor grote zorg over het opereren van de instanties. Grootste slachtoffers lijken de zes kinderen te zijn, die een ingrijpende, misschien traumatische ervaring achter de rug hebben. Het is maar te hopen dat ze nu niet denken dat Nederland een land is waar de staat zomaar mensen uit hun huis plukt.