Gletsjers en geisers

Het is bijna te makkelijk om de muziek van Sólstafir te omschrijven in metaforen over IJsland, hun thuisland. Klinkt als: kaalgeslagen landschap, met soms emotionele uitbarstingen. Gletsjers en geisers. Vrieskou en vulkanen. De bandnaam alleen al: die betekent zonnestralen, en de naam van de nieuwe cd Ótta is IJslands voor angsten.

Sólstafir neemt de tijd en ruimte voor die twee kanten van hun sfeervolle postrock. Net als op de vorige plaat, Svartir Sandar (2011), staat Ótta vol echte songs met kop en staart. Soms is het wat folky, soms doen ze het met mooie, lange soundscapes, soms eindigend met lekker raggende riffs. Maar altijd in een eigen, puur geluid.

Hoewel slechts 320.000 mensen de IJslandse teksten zullen kunnen meezingen, snap je de emoties. Ook al liggen die er hier en daar net iets te dik bovenop. Dat kan dit album hebben, want Ótta klinkt als verwerken, als nadenken over wat je allemaal hebt gedaan.