Expansiedrift van ongeleide projectielen zoals Verhofstadt

Illustratie Pavel Constantin

In een jaar waarin de oorzaken van de Eerste en Tweede Wereldoorlog worden nageplozen en herdacht, lijken weinig weldenkende Europeanen daar enige lering uit trekken. In 2008 heeft Europa tijdens een NAVO-conferentie het signaal gegeven aan Rusland dat Oekraïne en Georgië niet zouden worden ingelijfd bij de NAVO. Om die reden hielden de Russen dus hun belangrijke militaire vloot op de Krim, een stukje Oekraïne.

Vervolgens hebben lieden zoals Guy Verhofstadt en Herman van Rompuy er, zonder de burgers van Europa te raadplegen, en dus ondemocratisch, een associatieverdrag met Oekraïne doorgedrukt dat uitzicht gaf op lidmaatschap van de EU en lidmaatschap van de NAVO. Al eerder is dat geprobeerd met Turkije, dat ook een associatieverdrag heeft gesloten en lid van de NAVO is geworden

Dit associatieverdrag met Oekraïne maakte de Russen zenuwachtig. De geopolitieke expansiedrift van de ongeleide Europese projectielen, de Verhofstadt-groep, zeg maar, schept het oorlogsgevaar, niet de reactie van de Russen, vrijwel altijd gesimplificeerd tot: Poetin. Wat had Poetin moeten doen? De Russische vloot onder zijn arm meenemen?

De parallel ligt niet bij de oorzaken van de Eerste en Tweede Wereldoorlog, al is de onnadenkendheid en het mannetjesgedrag aan de kant van de West-Europeanen wel vergelijkbaar met de onbegrijpelijke keuzes die 100 jaar geleden zijn gemaakt.

Nee, de parallel die zich opdringt is die mogelijke oorzaak van een derde wereldoorlog vroeg jaren ‘60. De Cubacrisis. Toen Rusland militaire toenadering zocht en kreeg met het Caribisch eiland Cuba, was Kennedy bereid om een atoombom te gooien. De Russen bonden in. De Krim is hier Cuba. Het was de invloedssfeer van de Amerikanen, die zij in de Cubacrisis terecht hebben verdedigd.

Vraagt de Europese burger of zij Oekraïne als Europese lidstaat willen omarmen. De kans is groot dat 90 procent zegt: alstublieft niet. Roemenië en Bulgarije is al meer dan genoeg.

Maar ja, de burger wordt niets gevraagd in dit ondemocratische proces dat de Europeanen nodeloos in gevaar brengt. Een politieke regeling met een autonoom Oost-Oekraïne is een aanvaardbare oplossing. Wat Poetin vraagt is niet onredelijk. Wat de Verhofstadgroep wil wel.