Weinig schwung, tikje tam

Na jaren van zelfredzaamheid, zelf georganiseerde optredens en onafhankelijk uitgebrachte cd’s, is er de afgelopen tijd veel belangstelling voor de zingende tweeling Tangarine uit Drenthe, oftewel Arnout en Sander Brinks (1983). De cd Move On is de eerste die verschijnt sinds het tweetal uit de obscuriteit stapte. Voor een cd met die titel, voor een band die in zulk gunstig vaarwater verkeert, is Move On te tam.

De twee Brinks hebben veel mee: hun voorkomen (rijzige gestalte, gelukkige kledingkeuze), vocale harmonie en hang naar de jaren zestig – nog altijd populair. Op Move On kun je vaststellen dat de twee zich vocaal hebben ontwikkeld van Simon & Garfunkel richting de falsetzang van The Bee Gees. Ze kozen voor meer elektrische gitaar, wat gelukkig uitpakt, maar geven de nummers onvoldoende schwung om hun bescheiden stemmen te omhullen, vooral in de tweede helft van de cd. Er zijn uitzonderingen, zoals het mooi opgebouwde Life Falls Down.