Nog eens lezen

Ik weet dat dit niet als een aanbeveling klinkt, maar toch: eigenlijk heeft het geen zin de boeken van Bart Koubaa maar één keer te lezen. Niet dat de eerste lezing van De vogels van Europa een straf is, integendeel. We maken kennis met Maarten de Ridder, een man die de juiste leeftijd heeft voor een midlifecrisis. En ook de juiste baan trouwens: hij werkt bij Algemene Directie Statistiek en Economische Informatie.

Maarten wordt plotseling opgeschrikt door het bericht van de vermissing (en vervolgens de dood) van zijn jeugdvriend Eddie Bonte. Zou dat te maken hebben met de zomervakantie die hij, Eddie, een derde vriend en de leider van hun kerkkoor in 1980 doorbrachten op Texel?

Maarten de Ridder komt in contact met de vrouw van Eddie, met de dochter van Eddie (ja, vooral met de dochter!), gaat langs bij de koorleider en breekt zich het hoofd over wat er toch gebeurd kan zijn.

Wie het werk van Koubaa een beetje kent, weet dat de kans op een heldere ontknoping van dit alles statistisch gezien zeer klein is. Daarom is de tweede lezing belangrijker: dan ben je minder gefixeerd op alle hele en halve sporen.

De vogels van Europa is een roman waarin de mogelijkheden niet worden ingedikt tot één plotlijn met een duidelijk doel, maar juist worden uitgebreid tot een feest van mogelijkheden. Die geven stiekem een schitterend portret van Maarten de Ridder.

De mooiste scène van de roman vindt plaats wanneer Maarten de vrouw van de vermiste Eddie bezoekt, en haar plotseling vraagt of zijn vriend misschien een vogelgids heeft meegenomen bij zijn onopgehelderde vertrek. Alleen al de mogelijkheid dat er na 35 jaar een vriend opduikt die je wil komen redden is een diep troostende gedachte. Het zijn de mogelijkheden die ons in leven houden.