Sprookjesachtig zoet

Het mooie aan kinderseries is dat ze zich onttrekken aan de strenge wetten van het Hollandse docurealisme. Dus is de nieuwe serie Taart een lust voor het oog, met al die prachtige taarten, met roze poedels, beelden van de Noordpool, een jongetje in een eskimopak, een bad met ijsklontjes.

In die beeldenweelde zit het zachte, tragikomische verhaal van Kadir en zijn vader die hun moeder en vrouw verliezen. Hierdoor worden de twee meer vrienden dan vader en zoon; ze zijn heel zorgzaam voor elkaar. Als vader ook nog zijn werk als banketbakker kwijtraakt en zij uit huis gezet dreigen te worden, vertrekken ze naar een dorp. Het is beetje Amélie, een beetje Wes Anderson: campy, sprookjesachtig, zoet. Maar nooit te zoet.