De ekster in onze tuin verwerkte muurankers in zijn nest

Met veel belangstelling heb ik de artikelen over het ‘steelgedrag’ van eksters gelezen (NRC Handelsblad 21 augustus en Wetenschap 30&31 augustus).

Ik wil u een ervaring van mijzelf toevoegen. In de jaren 80 hadden wij in onze stadstuin in Assen een grote eik. Daarin hadden wij al enkele jaren een eksternest, waar ik op zichzelf niet zo gelukkig mee was.

In de winter van 1987 kregen wij in het Noorden een enorme hoeveelheid ijzel over ons heen. Alle bomen en struiken waren met een dikke laag ijzel bedekt, ook de eik en het eksternest. Door het grote gewicht brak de hele top uit de eik en het hele eksternest lag in de tuin.

Ik wist niet wat ik zag. Doordat in onze omgeving nieuwe woningen werden gebouwd hadden de eksters gebruik gemaakt van bouwmateriaal dat voorhanden was: het nest bevatte welhaast meer ijzer dan takken. Vooral muurankers hadden ze gebruikt, maar ik vond er ook prikkeldraad bij, en nog meer andere ijzerwaren. Geen blinkende spullen !

Als leraar biologie heb ik natuurlijk al het ijzer in een grote doos gedaan en mee naar school genomen, waar ik de doos op de demonstratietafel omkieperde en de leerlingen de vraag stelde waar dat ijzer nu allemaal vandaan zou zijn gekomen.

Oud-leraar biologie, Drachten