Een bierfiets op het water, hoe durf je?!

Als inwoners van Amsterdam iets verafschuwen, is het de bierfiets. Nu is er een plan voor een varende variant, en die zou nog erger zijn.

Het kan altijd erger. Wie dacht dat de bierfiets het dieptepunt van vermaak was – denk even terug aan Thijs Römer en zijn vrienden in Alles is familie – die wist nog niet dat je ook een bierwaterfiets zou kunnen verzinnen. Deze week maakte de Vereniging Vrienden van de Amsterdamse Binnenstad bekend dat ze zich verzet tegen de zogenoemde Amfibike, waarvoor een Noord-Hollandse ondernemer een vergunning heeft aangevraagd. Volgens de Vrienden is dit een bierfiets voor op het water en hoe dúrft iemand het voor te stellen.

De bedenker van de Amfibike, Ard Karsten van Rondje Regio, is boos dat de Vrienden zijn voer/vaartuig als bierfiets betitelen en stuurt een toelichting om de zorgen weg te nemen: „Echter zal er zowel op de fiets als op de boot geen bier of andere alcoholische drank geschonken worden. En zal de Amfibike altijd worden bestuurd door een bestuurder van ons bedrijf. De Amfibike is een product dat aangeboden gaat worden aan bedrijven, gezinnen en voor teambuilding.”

Karsten heeft als aanbieder van bierfietstours de schijn een beetje tegen. Hij weet dat de bierfiets een slechte naam heeft, zegt hij door de telefoon. „Daarom heet deze Amfibike.” En dat er geen bier aan boord van deze boot geschonken wordt, wil nog niet zeggen dat er ook geen bier op gedronken wordt.

De opwinding is voorbarig, zegt een woordvoerder van de gemeente. Waternet, beheerder en handhaver van het Amsterdamse binnenwater, werkt nog aan een advies over de vergunningaanvraag voor de Amfibike, en tot dat moment kan hij niks zeggen over de mogelijke toelating.

Het stadsbestuur hanteert sinds een paar jaar een strikt waterbeleid („illegaal passagiersvervoer en overlast worden met voorrang bestreden”) en nieuwe initiatieven moeten innovatief zijn. Karsten ís innovatief: „Wij hebben de Nederlandse nautische kennis gecombineerd met onze plek als fietsland.”

Intussen is de Amfibike een schitterend richtpunt voor alle zorg en chagrijn over de volte van de stad. De straten worden telkens smaller in de laatste weken van de zomer. Verse studenten zijn alomtegenwoordig. De laatste zomergasten zijn er nog. En de Amsterdammers moeten zelf weer aan het werk.

Stadsbewoners klagen in lokale media over toeristen en andere druktemakers met een ferm ‘rot eens even op uit mijn stad’.

Elke Amsterdammer kent het gevoel. Als trossen eerstejaars studenten de stoep blokkeren. Als een toerist uitgerekend in de smalle Oude Hoogstraat de basisbeginselen van het fietsen onder de knie probeert te krijgen. Als een bevoorradingsvrachtauto de Overtoom klemzet. Rot op uit onze stad.

Rijksmuseumdirecteur Wim Pijbes schreef een welgemanierde variant in deze krant. „Het lokale verkeer baant zich morrend een weg tussen toenemende aantallen skaters, steps, segways en bierfietsen. Binnen afzienbare tijd worden de grenzen van deze groei bereikt. Iedereen die dagelijks de stad bezoekt, ziet dat: het zwerfvuil, de irritaties, de rijen, kortom de ongeregisseerde drukte. Amsterdam raakt vies, vuig en vol.”

Het blijft lastig om de gevolgen van populariteit te accepteren.