Column

Heus, we kunnen Poetin niet tegenhouden met militaire middelen

De NAVO bewapent zich tegen Rusland. Ilja Leonard Pfeijffer begrijpt dat, zolang die wapens maar niet worden gebruikt. Er is geen andere weg dan die van de diplomatie.

Gisteren en vandaag vergaderen de bondgenoten van de NAVO over de situatie in de Oekraïne. Het militaire bondgenootschap denkt uiteraard in de eerste plaats in termen van militaire oplossingen. Er komt een supersonische flitsmacht. Defensiebudgetten worden verhoogd. Ook de Nederlandse regering denkt hieraan. Waarschijnlijk krijgt het Nederlandse leger honderd miljoen euro extra.

Een zekere vorm van spierballenvertoon is natuurlijk nuttig. De oostelijke bondgenoten moeten worden gerustgesteld en Poetin moet niet denken dat het ons allemaal niets kan schelen. Maar los daarvan kun je je oprecht afvragen of een militair antwoord niet averechts zal werken.

Zal Poetin werkelijk onder de indruk zijn van een verhoging van het Nederlandse defensiebudget met honderd miljoen euro? En als dit het begin is van een nieuwe wapenwedloop komt dat Poetin alleen maar goed uit. Elke vorm van escalatie is in zijn voordeel.

We moeten ons eigen militaire potentieel niet overschatten. We hebben Amerika aan onze zijde en we denken dat Amerika almachtig is. Maar de enige oorlog die Amerika sinds de Tweede Wereldoorlog heeft gewonnen, is de invasie van Grenada. En zelfs als je de beide Golfoorlogen als een succes wenst te beschouwen, is dat een overwinning op een klein, slecht uitgerust, ongedisciplineerd en ongemotiveerd legertje.

Rusland is van een totaal andere orde. Amerika maakt geen schijn van kans tegen het Russische leger, Amerika weet dat en Poetin weet dat Amerika dat weet.

Niemand moet zichzelf een derde wereldoorlog toewensen en zeker niet als je van tevoren kunt inschatten dat de kans op succes zo goed als afwezig is.

De realiteit is dat we Poetin niet kunnen tegenhouden met militaire middelen. Die optie moeten we gewoon vergeten. Het alternatief van economische sancties zou kunnen werken als Poetin op een gegeven moment op het idee komt dat zijn expansiedrift hem te veel kost. Maar hij is een principieel man die bereid lijkt tot een hoge prijs. Of je moet de Russische bevolking hard raken in de hoop dat zij hem afzetten.

Als je de verpaupering van miljoenen Russen al op je geweten wilt hebben, dan nog kun je lang wachten. Poetin is vooralsnog populair en bovendien heeft hij een solide infrastructuur van repressie opgebouwd en kan hij het lang volhouden tegen een eventuele volksopstand.

De enige optie die overblijft, is diplomatie. Al onze inspanningen moeten gericht zijn op deëscalatie. En of we dat nu leuk vinden of niet, we moeten bereid zijn daar een prijs voor te betalen, want zo werkt diplomatie.

Als wij willen dat Poetin Oekraïne met rust laat, moeten we daar iets tegenover stellen, zoals bijvoorbeeld de erkenning van de annexatie van de Krim. Dat lijkt op een beloning voor slecht gedrag en dat is het ook. Maar we hebben geen keuze.