Elektronicalegende Aphex Twin is terug en dat valt niet tegen

Foto: Warp Records

Hij is terug! Voor de liefhebbers van elektronische muziek geldt Aphex Twin als een halfgod, maar het was heel lang stil rond de excentrieke Brit. Zijn laatste officiële album Drukqs dateert van 2001, maar nu is er dan plots, bijna uit het niets Syro. De eerste reacties zijn positief.

Aphex Twin, die ook onder zijn eigen naam Richard D. James, Polygon Window, AFX en Caustic Window muziek uitbracht, scoorde maar één hit waarbij vooral de clip populair was.

Zijn werk uit de jaren negentig, de vele ep’s en de albums Selected Ambient Works, …I Care Becaue You Do en Richard D. James Album, wordt geroemd. Aphex Twin was destijds de grote vernieuwer van de elektronische muziek. Door zijn clips en publieke optredens werd hij een mythisch figuur.

Er gaan talloze verhalen over die jonge Aphex Twin: dat hij amper sliep, in een tank rondreed en duizenden ponden kreeg voor remixes die hij niet maakte (lees ze allemaal hier).

Nieuwe nummers leken er niet meer te komen

Na het album Drukqs uit 2001 leek het voorbij met nieuw werk van Aphex Twin, en ook over dat album werd gezegd dat het oud materiaal was. Hij bracht nog wel het ‘retroproject’ Analord uit en ging dj’en, onder andere op Lowlands in 2011. Er waren geen aanwijzingen dat hij nog met nieuw werk zou komen.

Maar plots is er Syro. Half augustus vloog er een zeppelin boven Londen met het logo van Aphex Twin en ook in New York werd het logo op verschillende plekken gesignaleerd. Via het anonieme netwerk Tor werden de titel en de tracklist van het album bekendgemaakt.

Enkele journalisten mochten het album, dat vanaf 22 september in de winkel ligt, al luisteren en de recensies zijn positief. Muziektijdschrift OOR, dat anderhalf uur sprak met Aphex Twin over het album, zegt over Syro in een recensie:

“Hij doet niks wat je niet van hem verwacht. Maar jeetje, wat zijn we blij dat hij er weer is. Niemand doet wat hij doet beter.”

Het blad noemt Syro een clubplaat

“Virtuoos, opzwepend, vol dansbare beats en sonische grapjes. De lijn naar de malle psychedelica van The Tuss (zijn laatste teken van leven in 2007) is snel getrokken. Funky is misschien niet het juiste woord, maar een groove heeft hij hier zeker te pakken. Hij freakt er vrolijk op los. Syro is één groot geluidsdesign. Vintage en hypermodern tegelijk. Breed uitgerekt en tot een brute acidknetter in elkaar gedrukt.”

Om te concluderen:

“Het is lente. Een nieuw Aphex-jaar kondigt zich aan. Een lichte tinteling. En dan? Pakt hij je bij de ballen? Met beide handen.”

3voor12 luisterde naar het album en bespreekt ieder nummer afzonderlijk, de conclusie is uiteindelijk:

SYRO is misschien niet de allerbeste Aphex Twin plaat ooit, en of het jaarlijstjesmateriaal wordt is ook nog de vraag, maar het voelt alles behalve als een snelle cashcow.

WTF!? moments

En ook in het buitenland zijn de recensenten positief. In een uitgebreide recensie schrijft een duidelijke fan op The Quietus.

“There are no jaw-dropping WTF!? moments. That’s not to say that Syro isn’t any good (it’s very, very good), but it is missing any startling innovations that make you think, “Holy fuck! Did that just happen?”

De recensie wordt afgesloten met:

“Het is briljant, maar het doet een beetje anachronistisch aan (in de context van moderne elektronische muziek), en het is niet het omverblazende, ass-exploding, alles veranderende, tijdperk kenmerkende soort album waar diens maker eerder mee werd geassocieerd.”

Ook Fact Magazine bespreekt het album nummer voor nummer om uiteindelijk te concluderen:

“Dit is een heel goed album met ongeveer vijf instant klassiekers en nog meer sterk werk. Goed gedaan Aphex Twin.”

De zeitgeist is voorbij

Clash Magazine deelt de mening dat het geluid op Syro enigszins gedateerd is.

“De zeitgeist is al een tijd voorbij, maar dat komt alleen maar ten goede aan een album dat zowel in als uit de tijd is, in de eerste impressie - schatplichtig aan een verleden dat veel van de huidige luisteraars nooit bewust hebben meegemaakt, en toch zo hedendaags klinkend als nodig is om boven de competitie van 2014 uit te komen.”

Veel van de recensenten maken het voorbehoud dat ze het album nog maar één keer op het kantoor van de platenmaatschappij hebben mogen beluisteren. En dat het oordeel kan veranderen als ze meer horen. De hooggespannen verwachtingen worden in ieder geval niet teleurgesteld.

Het eerste nummer van Syro is online gezet, om alvast zelf te oordelen.