Grace Kelly had Hollywood niet nodig, Hollywood had háár nodig

In het fotoboek Grace Kelly – Film Stills zien we het zoveelste stijf-harkerige mooie meisje ontbloeien tot een actrice.

Grace Kelly op de set vanHigh Society, 1965. Beeld uit besproken boek

Er bestaan honderden boeken met foto’s van Grace Kelly. Wat heet, het zijn er denkelijk duizenden. Puzzel al die beelden aan elkaar en de nevel daalt neer. Wie was ze? Een actrice – een filmactrice – een filmster – een ster. De vier stadia van de roem à la de filmbusiness, waarbij het vierde stadium alleen bij uitzondering wordt bereikt.

Wie een ster is, kan geen mens meer zijn, die is een invuloefening voor het publiek. Sterren willen, als ze een vrouw zijn, laten zien dat ze meer zijn dan een imago, en daartoe sluiten ze nogal eens een huwelijk. Zo trouwde Marilyn Monroe met de geniale toneelschrijver Arthur Miller – en dat ging mis. Madonna (een ster uit de popmuziek) trouwde met het acteerbeest Sean Penn en met de onconventionele Britse filmer Guy Ritchie – dat ging allebei mis.

Grace Kelly was ontegenzeggelijk een ster. Zij had Hollywood niet meer nodig, Hollywood had háár nodig. Sterker nog, Alfred Hitchcock had haar nodig. Maar nadat ze had bijgedragen aan de essentie van zijn meesterwerk Rear Window en hart had gegeven aan zijn sluwe zomerzotheid To Catch a Thief was hij haar kwijt. Want Grace deed wat sterren doen. Ze trouwde omhoog – en dat ging niet mis. En toch ging het mis.

Grace Kelly’s huwelijk met Prins Rainier van Monaco leek de overtreffende trap, maar het was het begin van de neergang. Grace werd prinses Gracia. Ze bleef een ster, maar wel één waarvan nog oud licht langs de hemel vliegt, de ster zelf is allang versteend. In de bioscopen bleef haar optreden beperkt tot het journaal. Haar koninklijke status verbood haar nog te acteren, ze was nu een instrument in de propaganda van het operette-staatje (annex belastingparadijsje) Monaco.

En dat terwijl Grace Kelly een wonderbaarlijke prestatie had geleverd, via slechts 11 films, in de vijf jaar tussen 1951 en 1956.

Het fotoboek Grace Kelly – Film Stills is to the point. Het beperkt zich tot de kern van wat wij met haar te maken hebben: haar films. We zien hoe zij aanvankelijk het zoveelste stijf-harkerige mooie meisje was waar de filmwereld in grossiert. We zien haar ontbloeien zodra ze wordt geregisseerd door Hitchcock – haar lepe blik over de rand van een krant in Dial M For Murder, is niet meer van starlet, maar van een actrice.

Op de volgende foto’s ontwikkelt ze zich verder, tot we op een van de laatste foto’s alleen haar handen zien. Om de nek van een man, een bijrolspeler, met wie ze even danst, in de pauze op de set van haar laatste film: High Society.

En weg was ze.