Prettige rondreis in Favreaus foodtruck

Chef Carl Casper leeft voor zijn werk, maar als de topkok door een restaurantcriticus wordt afgebrand, uit hij zijn frustratie op Twitter. Hij beseft niet dat iedereen zijn reactie kan lezen, waarna een mediarel volgt. Zijn ex-vrouw tipt hem een foodtruck aan te schaffen en terug te keren naar de basis: eerlijk eten met veel calorieën, zoals de Cubaanse sandwich en de Po’ boy uit New Orleans. Met zijn van hem vervreemde zoontje en een oud-collega reist hij met zijn tacotruck door de zuidelijke staten van Amerika en hervindt hij zijn plezier in koken.

De eerste helft van Chef, de film waarmee Jon Favreau (Iron Man) terugkeert naar zijn wortels in de indie-film, bestaat uit een wat obligate vertelling over hoe sociale media ons leven bepalen en overnemen. Maar zodra het roadmovie-gedeelte begint, wordt Chef een prettige feelgoodfilm met een belangrijke rol voor spetterende muziek (van blues tot salsa) uit de zonnige regio’s die Carl aandoet. Tijdens de reis krijgt hij weer een warme band met zijn zoontje, maar Chef wordt daarbij nooit overmatig sentimenteel. Favreau zelf speelt de hoofdrol maar de paar sterke bijrollen stelen de show. Zo is Dustin Hoffman te zien als restauranteigenaar die Carl ontslaat, en geeft Robert Downey Jr. hem culinair advies.