Luiten nog niet toe aan Ryder Cup

Nederlander leek op weg naar het Europese team in de strijd tegen de VS, maar werd uiteindelijk niet geselecteerd

Rory McIlroy (boven) enBubba Watson maken deel uit van respectievelijk het Europese team en het Amerikaanse team. Foto’s AFP, AP

Nooit was een Nederlander zo dichtbij de Ryder Cup, maar Joost Luiten moet voorlopig weer twee jaar geduld hebben. Nederlands beste golfer werd maandagavond persoonlijk op de hoogte gesteld door de Europese teamcaptain, de Ier Paul McGinley, voordat die gistermiddag zijn definitieve ploeg bekendmaakte. „Natuurlijk is het balen. De Ryder Cup was het grote doel voor mij dit jaar. Maar ik zag het al een tijdje aankomen”, zei Luiten gisteravond.

Het veertigste duel tussen de beste golfers van Europa en de Verenigde Staten wordt eind september gespeeld op Gleneagles, niet ver boven Edinburgh in Schotland. Negen Europese spelers stonden na het weekeinde al vast op basis van hun prestaties dit jaar, aangevoerd door de Noord-Ierse nummer één van de wereld, Rory McIlroy. Maar traditiegetrouw kiest de (niet-spelende) captain van het team de laatste drie golfers zelf. Die wildcards gingen naar de Engelse routiniers Ian Poulter en Lee Westwood en de Schot Stephen Gallacher, een rookie – ook al is hij 39 jaar oud.

Luiten (28), op dit moment nummer vijftig op de wereld en de zeventiende Europeaan op de wereldranglijst, stond wel lange tijd op het lijstje van McGinley. De Bleiswijker zou de eerste Nederlander zijn geweest in de Ryder Cup. Andere late afvallers waren de Italiaan Francesco Molinari en de Engelsman Luke Donald. Zij waren er twee jaar geleden nog wel bij.

Maar een echte verrassing was het dus niet meer, dat Luiten bij de laatste schifting de cut miste voor de Ryder Cup. Na een spectaculaire opmars op de wereldranglijst vorig seizoen, mede dankzij een eindzege in ‘zijn’ KLM Open, begon Luiten het jaar vol goede hoop, als nummer 49 van de wereld. Maar hoewel hij dicht in de buurt kwam door een aantal goede toernooien in het voorjaar, liet zijn vorm het de laatste maanden afweten.

Wisselvalligheid

Heel vreemd was zijn wisselvalligheid niet: Luiten maakt een typisch leerjaar door, ook al behoort hij tot de wereldtop. Door zijn hoge klassering was hij dit seizoen voor het eerst automatisch geplaatst voor alle grote toernooien, waaronder de vier majors: de Masters, de US Open, de British Open en de PGA Championship. Luiten klom op naar plaats 42 en haalde de toptien in de kleinere toernooien in Abu Dhabi (zesde), Oostenrijk (derde), Spanje (vierde) en afgelopen weekeinde in Italië (vierde). Maar in de tussentijd miste hij bij de US Open en de British Open – waar de meeste Ryder Cup-punten zijn te verdienen – de cut. „Die grote toernooien moet je leren spelen”, zegt Daan Slooter, toernooidirecteur van de KLM Open, die eind volgende week op de Kennemer Golf Cub in Zandvoort wordt gespeeld. „In de kleine toernooien zie je dat Joost makkelijk mee kan met de allerbesten. Maar voordat je zo’n baan als Augusta begrijpt ben je één of twee jaar verder. Hij moest in dat leerjaar ook nog op zijn tenen lopen om de Ryder Cup te halen. Dat is op dit moment iets te veel gevraagd. Hij kan heel goed onder druk spelen, maar dit soort druk heeft hij nog nooit gehad. Dat moet je allemaal een keer meemaken.”

De Nederlander speelt zijn toernooien bovendien in een tijdperk waarin de Europese concurrentie moordend is. Alleen al in de top-vijf van de wereld staan Rory McIlroy, de Zweed Henrik Stenson, de Spanjaard Sergio Garcia en de Engelsman Justin Rose. Daarnaast heeft Luiten af te rekenen met majorwinnaars als de Noord-Ier Graeme McDowell en de Duitser Martin Kaymer. Uiteindelijk moest hij het in de Ryder Cup-selectie afleggen tegen de verrassende Schot Gallacher, die hem in punten net voor bleef.

Dat Ian Poulter één van de captain’s picks was, stond nagenoeg vast: de Engelsman was bij de vorige editie van de Ryder Cup, op de Medinah Country Club bij Chicago (2012), de genius achter de spectaculaire Europese comeback op de laatste dag. Poulter deed vier keer eerder mee aan het evenement en won twaalf van zijn vijftien wedstrijden. Vooral in de singles-partijen, de man-tegen-man-gevechten op de slotdag, is hij onverslaanbaar.

Moeilijke beslissing

Ook de keuze voor Lee Westwood was geen verrassing. Hij deed al acht keer mee aan de Ryder Cup. „Het was een heel moeilijke beslissing”, zei McGinley gisteren desondanks. Vooral de keuze tussen Westwood en Luke Donald, beiden voormalig nummer één van de wereld, had hem zwaar op de maag gelegen. „Maar ik heb gekozen in het belang van het Europese team.”

Het geduld van Joost Luiten wordt nog tenminste twee jaar op de proef gesteld. Maar Slooter maakt zich geen enkele zorgen over de toekomst van de Nederlander. „Ik heb er geen enkele twijfel over dat hij de Ryder Cup gaat halen. Hij is pas 28 en heeft ook nog twee jaar gemist door een blessure. Dus hij is echt nog heel jong, hij heeft nog twintig jaar te gaan.”

De Ryder Cup wordt van 26 tot en met 28 september gespeeld op Gleneagles. Europa is de laatste jaren de bovenliggende partij. Van de laatste zes Ryder Cups, sinds 2002, won Europa er vijf. In 2008 wonnen de Amerikanen voor het laatst, in Louisville.