Lars, hou toch eens op met al die versies van Nymphomaniac

Tijd voor iets nieuws. In Venetië verbrak Lars von Trier maandag na twee jaar het zwijgen. Het was op de persconferentie van de ‘director’s cut’ van Nymphomaniac 2. Acteur Stellan Skarsgård belde bij een lastige vraag ‘als levenslijn’ het mobieltje Von Trier, die vanuit Denemarken aankondigde dat zijn volgende project een televisieserie wordt: The House that Jack Built. „Lars heeft een geweldig idee, iets wat je nooit eerder zag en ook nooit meer zal zien”, koerde zijn producer Louis Veth achteraf.

Zoiets als de filosofische pornofilm Nymphomaniac dus, die op het Lido toe was aan zijn derde wereldpremière. Houdt het dan nooit op? Actrice Charlotte Gainsbourg was er nu wel klaar mee, bekende ze zaterdag in hotel Excelsior. Eerst, in december in Kopenhagen, waren er de korte en gekuiste versies. Daarna, in februari in Berlijn, de lange en vunzige ‘director’s cut’ van deel 1, nu in Venetië de drie uur lange versie van deel 2.

Altijd met gedoe: Von Trier die stommetje speelt, tegenspeler Shia Labeouf met een papieren zak over zijn hoofd op de rode loper. Nee, dan het brave Franse melodrama Trois Coeurs, waar we eigenlijk met Gainsbourg over kwamen praten: een oase van rust. „Ik ben dol op werken met Lars”, zuchtte Gainsbourg. „Maar het moet toch eens ophouden, met al die versies.”

Al kwam ze maandag loyaal in een prachtige zwarte glitterjurk opdagen in de matig bezette Sala Darsena. Na afloop nam Gainsbourg met een dun glimlachje het applaus in ontvangst: je vraagt je af hoe het voelt om toe te kijken hoe je vagina drie uur lang bloedig wordt uitgewoond. Zo gaf een sm-meester haar een pak voor de bips met een paardenzweep en nemen twee zwarte mannen haar in de sandwich – maar naast veel harde porno viel in deze versie vooral een tenenkrommende zelfabortus op, bedoeld om voorstanders aan het denken te zetten. Zoals vleeseters eigenlijk een abattoir moeten bezoeken, aldus Von Trier, zo moet ook Pro Choice onder ogen zien wat abortus precies is.

De drietrapslancering van Nymphomaniac is een experiment waarmee Von Trier het beste maakte van het verlies van zijn vaste podium Cannes. Daar is hij sinds 2011 persona nog grata na onhandige opmerkingen over nazi’s en Hitler. Met zijn dubbele flirt richting Berlijn en Venetië zet hij Cannes onder druk: straks verhuist hij definitief naar het Lido of de Potsdamer Platz. Moet Cannes daar rouwig om zijn? Ja. Von Trier is een auteur die garant staat voor prachtige, grensverleggende en provocerende films met eeuwigheidswaarde, en die altijd goed is voor reuring. Ze gaan hem missen aan La Croisette.