Christie’s veilt werk van jonge kunstenaars - maar niemand wil de zittende kikker

Bo&Caro gaan elke dag naar een bedrijf. Ze zijn bij aandeelhoudersvergaderingen, productpresentaties of vrijdagmiddagborrels en willen graag weten: wie is hier belangrijk?

Wat: een kunstveiling voor Unfair Amsterdam bij veilinghuis Christies

Wie: bezoeker Barac Reich, bestuurslid Heske ten Cate, veilingmeester Job Ubbens, kunstkoper Reep Ver Loren van Themaat en jonge kunstenaars onder wie Juliaan Andeweg, Joost Krijnen, Bob Waardenburg, Thijs Zweers en Puck Verkade

“Interesting…” Barac Reich, een Israëliër met een knotje op zijn hoofd staat fronsend voor twee tekeningen, die met klemmetjes aan de muur zijn bevestigd. Gemaakt op gelinieerde velletjes doen ze in eerste instantie denken aan de gedachteloze krabbels die een verveelde student tijdens een saai college geometrie heeft gemaakt. In tweede instantie ook. “Actually… No.” Reich zucht verslagen. “I think this is complete bullshit.”

Een rare periode

Niet alle kunstwerken van het veilingaanbod  zijn van hetzelfde niveau, geeft Heske Ten Cate toe. Ze is bestuurslid van Unfair Amsterdam, een organisatie die jonge kunstenaars de kans geeft hun werk te presenteren.

“Voor kunstenaars die net van de academie komen breekt er een rare periode voor ze aan waarin ze zonder begeleiding hun eigen stijl moeten vinden. Meestal zie je dan zo’n jaar of vijf niets van ze. Terwijl er in die jaren juist hele interessante dingen gemaakt worden.”

Daarom organiseert Unfair Amsterdam een beurs voor ze. Kunstenaars hebben een van hun werken gedoneerd. Sommigen hebben dat schijnbaar gedaan zonder zich te realiseren dat mensen er ook echt naar gaan kijken.

Zoals Juliaan Andeweg dus. Of Joost Krijnen, die met een groen potlood een zittende kikker op een A4tje tekende. Er zijn ook best mooie dingen. De gegraveerde, hypnotiserende lijnen in een bonkig stuk wit albast van Bob Waardenburg. Of de grafiettekening van Thijs Zweers waarin, tussen de ruimte van zwarte strepen, een gezicht opdoemt.

Je moet er wél van kunnen leven

Puck Verkade heeft een film gemaakt. Maar die vindt ze te kostbaar om te doneren. Daarom heeft ze voor de veiling een still uit haar film afgedrukt. “Je moet een beetje zakelijk blijven, ik moet er wel van leven.” Dat lukt, al is het soms krap. “Soms heb ik een grote klus, zoals vorig jaar voor het Gemeentemuseum Den Haag, dan kan ik weer even vooruit.”

Om de jonge kunstenaars een beetje te helpen, heeft veilinghuis Christie’s zijn locatie én veilingmeester Job Ubbens ter beschikking gesteld. Met fronsend gezicht probeert Ubbens de tekeningen van Andeweg aan de man te brengen. Als ze voor 350 euro worden verkocht, klinkt een verbaasd applausje. Reep Ver Loren van Themaat is de gelukkige nieuwe eigenaar. “Lelijk? Nee joh… Nou ja, je moet het natuurlijk wel in het gehele oeuvre van de kunstenaar bekijken.”

Het werk van Verkade gaat voor hetzelfde bedrag weg. Maar het wordt stil in de zaal als ‘zittende kikker’ van Krijnen voor de hamer komt. Die blijft voorlopig nog wel even zitten.